حديث: هنگامی که دهه ی پايانی ماه رمضان فرا می رسيد، رسول الله صلى الله عليه وسلم شب را به عبادت سپری می کرد، و خانواده اش را بيدار می نمود، و کمرش را محکم می بست

عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمِنينَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا قَالَتْ:
كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْعَشْرُ أَحْيَا اللَّيْلَ، وَأَيْقَظَ أَهْلَهُ، وَجَدَّ وَشَدَّ الْمِئْزَرَ.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 1174]

از عایشه ام المومنین رضی الله عنها روایت است که می گوید:
هنگامی که دهه ی پايانی ماه رمضان فرا می رسيد، رسول الله صلى الله عليه وسلم شب را به عبادت سپری می کرد، و خانواده اش را بيدار می نمود، و کمرش را محکم می بست.
[صحیح] - [متفق علیه] - [صحیح مسلم - 1174]

توضیح

هرگاه دهه ی آخر ماه رمضان فرا می رسید، رسول الله صلى الله عليه وسلم شب ها را با عبادات مختلف می گذراند، و خانواده اش را برای نماز بیدار نموده و برای عبادت بیش از معمول تلاش می کرد، و از همسرانش دوری می کرد.

از فوائد حدیث

1. تشویق به بهره گیری از اوقات با فضیلت در اعمال نیک.
2. نووی می گوید: در این حدیث: استحباب افزایش عبادت در دهۀ اخیر رمضان، و استحباب احیای شب های آن در عبادت است.
3. بنده باید حریص باشد تا خانواده اش را به عبادت امر نماید، و در این امر صبور وشکیبا باشد.
4. انجام کارهای نیک نیازمند عزم، صبر و استقامت است.
5. نووی می‌گوید: علما در معنای (شدّ المِئزر) (بستن محکم کمر) اختلاف دارند، پس گفته می شود: این اجتهاد در عبادات علاوه بر عادت وی صلی الله علیه وسلم است، به این معنی که: در سایر چیزها این است که: آستین بر زدن و آماده شدن برای عبادات، گفته می شود: من برای این کار کمرم را بستم و آماده شدم، یعنی: آستینم را بر زدم و خود را برای این کار فارغ کردم، و گفته می شود: این یک کنایۀ است برای دوری از زنان جهت مشغول شدن برای عبادت.