حديث: رسول الله صلى الله عليه وسلم دو قوچ شاخ دار با رنگ آمیخته ی سفيد و سیاه قربانی کردند، بسم الله و الله اکبر گفتند و پایش را بر يک طرف گردن آنها گذاشته و به دست خود آنها را ذبح نمودند

عَنْ أَنَسٍ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ:
ضَحَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ أَقْرَنَيْنِ، ذَبَحَهُمَا بِيَدِهِ، وَسَمَّى وَكَبَّرَ، وَوَضَعَ رِجْلَهُ عَلَى صِفَاحِهِمَا.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 5565]

از انس رضی الله عنه روایت است که فرمود:
رسول الله صلى الله عليه وسلم دو قوچ شاخ دار با رنگ آمیخته ی سفيد و سیاه قربانی کردند، بسم الله و الله اکبر گفتند و پایش را بر يک طرف گردن آنها گذاشته و به دست خود آنها را ذبح نمودند.
[صحیح] - [متفق علیه] - [صحیح بخاری - 5565]

توضیح

رسول الله صلی الله علیه وسلم به قربانی کردن تشویق نموده و خود بدان عمل کرده و دو قوچ قربانی کرده اند. دو قوچ نَر با رنگ آمیخته ی سفید و سیاه که هر دو شاخ دار بودند، و فرمودند: بسم الله و الله اکبر، و پایش را بر يک طرف گردن آنها گذاشته و به دست خود آنها را ذبح نمودند.

از فوائد حدیث

1. مشروعیت قربانی، و اجماع علمای مسلمانان بر آن.
2. بهتر است که قربانی با این نوع باشد که پیامبر صلی الله علیه وسلم قربانی کردند؛ به علت ظاهر زیبا و داشتن چربی و گوشت بهتر آن.
3. نووی می‌گوید: مستحب است که انسان ذبح قربانی را خودش بر عهده بگیرد، و بدون عذر ذبح آن را به کسی تفویض نکند، و در این صورت مستحب است هنگام ذبح حضور داشته باشد، و اگر مسلمانی را نایب قرار دهد، بدون اختلاف جایز است.
4. ابن حجر گفت: استحباب گفتن الله اکبر و بسم الله هنگام ذبح، و استحباب گذاشتن پا بر طرف گردن راست آن، و به خوابانیدن آن به سمت چپ توافق نمودند، پس باید پای خود را به پهلوی راست می گذارد تا برای ذبح راحت تر باشد که چاقو را با دست راست بگیرد و سر آن را با دست چپ بگیرد.
5. استحباب قربانی که دارای شاخ ها باشد و بدون آن نیز جواز دارد.