عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«مَا مِنْ صَاحِبِ ذَهَبٍ وَلَا فِضَّةٍ، لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ، صُفِّحَتْ لَهُ صَفَائِحُ مِنْ نَارٍ، فَأُحْمِيَ عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ، فَيُكْوَى بِهَا جَنْبُهُ وَجَبِينُهُ وَظَهْرُهُ، كُلَّمَا بَرَدَتْ أُعِيدَتْ لَهُ، فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ، فَيَرَى سَبِيلَهُ، إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ»
قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْإِبِلُ؟ قَالَ: «وَلَا صَاحِبُ إِبِلٍ لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، وَمِنْ حَقِّهَا حَلَبُهَا يَوْمَ وِرْدِهَا، إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ، بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ، أَوْفَرَ مَا كَانَتْ، لَا يَفْقِدُ مِنْهَا فَصِيلًا وَاحِدًا، تَطَؤُهُ بِأَخْفَافِهَا وَتَعَضُّهُ بِأَفْوَاهِهَا، كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ أُولَاهَا رُدَّ عَلَيْهِ أُخْرَاهَا، فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ، فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ»
قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْبَقَرُ وَالْغَنَمُ؟ قَالَ: «وَلَا صَاحِبُ بَقَرٍ، وَلَا غَنَمٍ، لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ، لَا يَفْقِدُ مِنْهَا شَيْئًا، لَيْسَ فِيهَا عَقْصَاءُ، وَلَا جَلْحَاءُ، وَلَا عَضْبَاءُ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلَافِهَا، كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ أُولَاهَا رُدَّ عَلَيْهِ أُخْرَاهَا، فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ، فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ»
قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْخَيْلُ؟ قَالَ: «الْخَيْلُ ثَلَاثَةٌ: هِيَ لِرَجُلٍ وِزْرٌ، وَهِيَ لِرَجُلٍ سِتْرٌ، وَهِيَ لِرَجُلٍ أَجْرٌ، فَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ وِزْرٌ، فَرَجُلٌ رَبَطَهَا رِيَاءً وَفَخْرًا وَنِوَاءً عَلَى أَهْلِ الْإِسْلَامِ، فَهِيَ لَهُ وِزْرٌ، وَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ سِتْرٌ، فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللهِ، ثُمَّ لَمْ يَنْسَ حَقَّ اللهِ فِي ظُهُورِهَا وَلَا رِقَابِهَا، فَهِيَ لَهُ سِتْرٌ وَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ، فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللهِ لِأَهْلِ الْإِسْلَامِ، فِي مَرْجٍ وَرَوْضَةٍ، فَمَا أَكَلَتْ مِنْ ذَلِكَ الْمَرْجِ، أَوِ الرَّوْضَةِ مِنْ شَيْءٍ، إِلَّا كُتِبَ لَهُ، عَدَدَ مَا أَكَلَتْ حَسَنَاتٌ، وَكُتِبَ لَهُ، عَدَدَ أَرْوَاثِهَا وَأَبْوَالِهَا، حَسَنَاتٌ، وَلَا تَقْطَعُ طِوَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا، أَوْ شَرَفَيْنِ، إِلَّا كَتَبَ اللهُ لَهُ عَدَدَ آثَارِهَا وَأَرْوَاثِهَا حَسَنَاتٍ، وَلَا مَرَّ بِهَا صَاحِبُهَا عَلَى نَهْرٍ، فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَا يُرِيدُ أَنْ يَسْقِيَهَا، إِلَّا كَتَبَ اللهُ لَهُ، عَدَدَ مَا شَرِبَتْ، حَسَنَاتٍ»
قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْحُمُرُ؟ قَالَ: «مَا أُنْزِلَ عَلَيَّ فِي الْحُمُرِ شَيْءٌ، إِلَّا هَذِهِ الْآيَةَ الْفَاذَّةُ الْجَامِعَةُ»: {فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ، وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ} [الزلزلة: 8].
المزيد
ಅಬೂ ಹುರೈರ (ಅಲ್ಲಾಹು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪ್ರೀತನಾಗಲಿ) ರಿಂದ ವರದಿ. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂದೇಶವಾಹಕರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಹೇಳಿದರು:
"ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು ಅವುಗಳ ಹಕ್ಕನ್ನು (ಝಕಾತನ್ನು) ನೀಡದಿದ್ದರೆ, ಪುನರುತ್ಥಾನ ದಿನದಂದು ಅವುಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯ ಹಾಳೆಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ, ನರಕಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಾಯಿಲಾಗುವುದು. ನಂತರ ಅವನ ಪಾರ್ಶ್ವ, ಹಣೆ ಮತ್ತು ಬೆನ್ನುಗಳಿಗೆ ಅದರಿಂದ ಬರೆ ಹಾಕಲಾಗುವುದು. ಅವು ತಣ್ಣಗಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅದನ್ನು ಪುನಃ ಕಾಯಿಸಲಾಗುವುದು. ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ದೀರ್ಘವಾದ ದಿನದಂದು ಅಲ್ಲಾಹು ಅವನ ದಾಸರ ಮಧ್ಯೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿ ಮುಗಿಸುವ ತನಕ ಇದು ಮುಂದುವರಿಯುವುದು. ನಂತರ ಅವನು ಒಂದೋ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ನರಕಕ್ಕೆ ಅವನ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವನು." ಅವರೊಡನೆ ಕೇಳಲಾಯಿತು: "ಓ ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂದೇಶವಾಹಕರೇ! ಒಂಟೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು?" ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ಒಂಟೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು ಕೂಡ. ಅವನು ಅವುಗಳ ಹಕ್ಕನ್ನು (ಝಕಾತನ್ನು) ನೀಡದಿದ್ದರೆ—ಅವುಗಳಿಗೆ ನೀರು ಕುಡಿಸುವ ದಿನ ಅವುಗಳ ಹಾಲು ಕರೆಯುವುದು ಈ ಹಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಳಪಡುತ್ತದೆ—ಅವನನ್ನು ಅವುಗಳಿಗಾಗಿ ವಿಶಾಲವಾದ, ನಯವಾದ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಎಸೆಯಲಾಗುವುದು, ಮತ್ತು ಅವು ಅವುಗಳ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮರಿಯೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವುವು. ಅವು ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮ ಗೊರಸುಗಳಿಂದ ತುಳಿದು ಬಾಯಿಯಿಂದ ಕಚ್ಚುವುವು. ಅವುಗಳ ಪೈಕಿ ಮೊದಲನೆಯದ್ದು ಅವನ ಮೇಲೆ ಸಾಗಿದರೆ, ಅವುಗಳ ಪೈಕಿ ಕೊನೆಯದ್ದನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಸಾಗಲು ಪುನಃ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಲಾಗುವುದು. ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಸುದೀರ್ಘ ದಿನದಂದು ಅಲ್ಲಾಹು ಅವನ ದಾಸರ ಮಧ್ಯೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿ ಮುಗಿಸುವ ತನಕ ಇದು ಮುಂದುವರಿಯುವುದು. ನಂತರ ಅವನು ಒಂದೋ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ನರಕಕ್ಕೆ ಅವನ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವನು." ಅವರೊಡನೆ ಕೇಳಲಾಯಿತು: "ಓ ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂದೇಶವಾಹಕರೇ! ಹಸು ಮತ್ತು ಮೇಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು?" ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ಹಸು ಮತ್ತು ಮೇಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು ಕೂಡ. ಅವನು ಅವುಗಳ ಹಕ್ಕನ್ನು (ಝಕಾತನ್ನು) ನೀಡದಿದ್ದರೆ, ಅವನನ್ನು ವಿಶಾಲವಾದ, ನಯವಾದ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಅವುಗಳಿಗಾಗಿ ಎಸೆಯಲಾಗುವುದು. ಆಗ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಬರುವುವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಗ್ಗಿದ ಕೊಂಬಿರುವ, ಅಥವಾ ಕೊಂಬಿಲ್ಲದ, ಅಥವಾ ಕೊಂಬು ತುಂಡಾಗಿರುವ ಯಾವುದೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೊಂಬುಗಳಿಂದ ತಿವಿದು ತಮ್ಮ ಗೊರಸುಗಳಿಂದ ತುಳಿಯುವುವು. ಅವುಗಳ ಪೈಕಿ ಮೊದಲನೆಯದ್ದು ಅವನ ಮೇಲೆ ಸಾಗಿದರೆ, ಅವುಗಳ ಪೈಕಿ ಕೊನೆಯದ್ದನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಸಾಗಲು ಪುನಃ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಲಾಗುವುದು. ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ದೀರ್ಘವಾದ ದಿನದಂದು ಅಲ್ಲಾಹು ಅವನ ದಾಸರ ಮಧ್ಯೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿ ಮುಗಿಸುವ ತನಕ ಇದು ಮುಂದುವರಿಯುವುದು. ನಂತರ ಅವನು ಒಂದೋ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ನರಕಕ್ಕೆ ಅವನ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವನು." ಅವರೊಡನೆ ಕೇಳಲಾಯಿತು: "ಓ ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂದೇಶವಾಹಕರೇ! ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು?" ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಧಗಳಿವೆ. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹೊರೆಯಾಗಿರುವವುಗಳು, ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಪರದೆಯಾಗಿರುವವುಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಿರುವವುಗಳು. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹೊರೆಯಾಗಿರುವವುಗಳು ಎಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಅವುಗಳನ್ನು ತೋರಿಕೆ, ಜಂಭ ಮತ್ತು ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷ ಸಾಧಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಕುತ್ತಾನೆ. ಅವು ಅವನಿಗೆ ಹೊರೆಯಾಗಿವೆ. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಪರದೆಯಾಗಿರುವವುಗಳು ಎಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಅವುಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಕುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಅದರ ಬೆನ್ನು ಮತ್ತು ಕೊರಳುಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಲ್ಲಾಹನ ಹಕ್ಕನ್ನು ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಅವನಿಗೆ ಪರದೆಯಾಗಿವೆ. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಿರುವವುಗಳು ಎಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಅವುಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಹುಲ್ಲುಗಾವಲು ಮತ್ತು ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಕುತ್ತಾನೆ. ಅವು ಆ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಿನಿಂದ, ಅಥವಾ ಆ ಉದ್ಯಾನದಿಂದ ಏನು ತಿನ್ನುತ್ತದೋ, ಅವು ತಿಂದ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಗುವುದು. ಅವುಗಳ ಲದ್ದಿ ಮತ್ತು ಮೂತ್ರಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಗುವುದು. ಅದು ಅದರ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಕಡಿದು ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ನೆಗೆತಗಳನ್ನು ನೆಗೆಯುವಾಗ, ಅದರ ಕಾಲು ಗುರುತುಗಳು ಮತ್ತು ಲದ್ದಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಗುವುದು. ಅವನು ಅದನ್ನು ನದಿಯ ಬಳಿಯಿಂದ ಸಾಗಿಸುವಾಗ ಅವನು ಅದಕ್ಕೆ ನೀರು ಕುಡಿಸಲು ಬಯಸದೇ ಅದೇ ಸ್ವತಃ ನೀರು ಕುಡಿದರೂ, ಅದು ಕುಡಿದ ನೀರಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಗುವುದು."
