عَنْ أَبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«مَا مِنْ صَاحِبِ ذَهَبٍ وَلَا فِضَّةٍ، لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ، صُفِّحَتْ لَهُ صَفَائِحُ مِنْ نَارٍ، فَأُحْمِيَ عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ، فَيُكْوَى بِهَا جَنْبُهُ وَجَبِينُهُ وَظَهْرُهُ، كُلَّمَا بَرَدَتْ أُعِيدَتْ لَهُ، فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ، فَيَرَى سَبِيلَهُ، إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ»
قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْإِبِلُ؟ قَالَ: «وَلَا صَاحِبُ إِبِلٍ لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، وَمِنْ حَقِّهَا حَلَبُهَا يَوْمَ وِرْدِهَا، إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ، بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ، أَوْفَرَ مَا كَانَتْ، لَا يَفْقِدُ مِنْهَا فَصِيلًا وَاحِدًا، تَطَؤُهُ بِأَخْفَافِهَا وَتَعَضُّهُ بِأَفْوَاهِهَا، كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ أُولَاهَا رُدَّ عَلَيْهِ أُخْرَاهَا، فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ، فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ»
قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْبَقَرُ وَالْغَنَمُ؟ قَالَ: «وَلَا صَاحِبُ بَقَرٍ، وَلَا غَنَمٍ، لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ، لَا يَفْقِدُ مِنْهَا شَيْئًا، لَيْسَ فِيهَا عَقْصَاءُ، وَلَا جَلْحَاءُ، وَلَا عَضْبَاءُ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلَافِهَا، كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ أُولَاهَا رُدَّ عَلَيْهِ أُخْرَاهَا، فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ، فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ»
قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْخَيْلُ؟ قَالَ: «الْخَيْلُ ثَلَاثَةٌ: هِيَ لِرَجُلٍ وِزْرٌ، وَهِيَ لِرَجُلٍ سِتْرٌ، وَهِيَ لِرَجُلٍ أَجْرٌ، فَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ وِزْرٌ، فَرَجُلٌ رَبَطَهَا رِيَاءً وَفَخْرًا وَنِوَاءً عَلَى أَهْلِ الْإِسْلَامِ، فَهِيَ لَهُ وِزْرٌ، وَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ سِتْرٌ، فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللهِ، ثُمَّ لَمْ يَنْسَ حَقَّ اللهِ فِي ظُهُورِهَا وَلَا رِقَابِهَا، فَهِيَ لَهُ سِتْرٌ وَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ، فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللهِ لِأَهْلِ الْإِسْلَامِ، فِي مَرْجٍ وَرَوْضَةٍ، فَمَا أَكَلَتْ مِنْ ذَلِكَ الْمَرْجِ، أَوِ الرَّوْضَةِ مِنْ شَيْءٍ، إِلَّا كُتِبَ لَهُ، عَدَدَ مَا أَكَلَتْ حَسَنَاتٌ، وَكُتِبَ لَهُ، عَدَدَ أَرْوَاثِهَا وَأَبْوَالِهَا، حَسَنَاتٌ، وَلَا تَقْطَعُ طِوَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا، أَوْ شَرَفَيْنِ، إِلَّا كَتَبَ اللهُ لَهُ عَدَدَ آثَارِهَا وَأَرْوَاثِهَا حَسَنَاتٍ، وَلَا مَرَّ بِهَا صَاحِبُهَا عَلَى نَهْرٍ، فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَا يُرِيدُ أَنْ يَسْقِيَهَا، إِلَّا كَتَبَ اللهُ لَهُ، عَدَدَ مَا شَرِبَتْ، حَسَنَاتٍ»
قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْحُمُرُ؟ قَالَ: «مَا أُنْزِلَ عَلَيَّ فِي الْحُمُرِ شَيْءٌ، إِلَّا هَذِهِ الْآيَةَ الْفَاذَّةُ الْجَامِعَةُ»: {فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ، وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ} [الزلزلة: 8].
المزيد
અબૂ હુરૈરહ રઝી અલ્લાહુ અન્હુ રિવાયત કરે છે, તેઓએ કહ્યું: નબી સલ્લલ્લાહુ અલૈહિ વસલ્લમએ કહ્યું:
«જે વ્યક્તિ પાસે સોનું અને ચાંદી હોય અને તે (નિસાબ) સુધી પહોંચી જાય, છતાંય તેનો (ઝકાત)નો હક અદા ન કરે, તો કયામતના દિવસે તેના માલની આગની તખતીઓ બનાવવામાં આવશે, તે તખતીઓને આગમાં ગરમ કરવામાં આવશે, અને તેના વડે તેના કપાળ, તેની પીઠ અને તેના બાજુઓને દાગ આપવામાં આવશે, અને જ્યારે પણ તે તખતીઓ ઠંડી પડી જશે, ફરીવાર તેને ગરમ કરવામાં આવશે, (આ અમલ સતત ચાલુ રાખવામાં આવશે) હિસાબ કિતાબના દિવસ સુધી, ત્યાંનો એક દિવસ પચાસ હજાર વર્ષ બરાબર હશે, જ્યાં સુધી બંદાઓ વચ્ચે નિર્ણય કરી દેવામાં આવશે, અને તેમને જન્નત અથવા જહન્નમનો માર્ગ બતાવી દેવામાં આવશે». પૂછવામાં આવ્યું કે હે અલ્લાહના રસૂલ ! ઊંટ વિશે શું આદેશ આપો છો? કહ્યું: «જે વ્યક્તિ ઊંટોનો માલિક હોય અને તેનો હક (ઝકાત) અદા ન કરે, જરૂરત અને મુસાફિરો માટે તેનું દૂધ કાઢવામાં આવે, તો કયામતના દિવસે એક સપાટ મેદાનમાં ઊંટોની સામે ઊંધો સુવાડવામાં આવશે, તેના બધા ઊંટો પહેલા કરતા પણ વધારે તંદુરસ્ત નજર આવતા હશે, ઊંટનું એક પણ બચ્ચું પણ ગાયબ નહીં હોય, આ ઊંટો પોતાના પગથી તે વ્યક્તિને કચડી નાખશે, અને પોતાના મોઢા વડે તેને બચકા ભરશે, જ્યારે પહેલું ઊંટ પસાર કરવામાં આવશે, તરત જ છેલ્લું પણ પસાર કરવામાં આવશે, તે દિવસે જેનો સમય પચાસ હજાર વર્ષ બરાબર એક દિવસ હશે, અહીં સુધી કે બંદાઓ વચ્ચે નિર્ણય કરવામાં આવશે, દરેક ને પોત પોતાનો માર્ગ જન્નત કે જહન્નમ દેખાડવામાં આવશે». પૂછવામાં આવ્યું: હે અલ્લાહના રસૂલ ! ગાય અને બકરી બાબતે શું આદેશ આપો છો? કહ્યું: «જે વ્યક્તિ ગાય અને બકરીઓનો માલિક હોય અને તેનો હક (ઝકાત) અદા ન કરે, તો કયામતના દિવસે એક સપાટ મેદાનમાં ગાયો અને બકરીઓ સામે તેને ઊંધો સુવાડવામાં આવશે, તેમાંથી કોઈ ઓછું નહીં હોય, કોઈના સિંગડા વાંકા નહીં હોય, ન તો કોઈના સિંગડા તૂટેલા હશે અને ન તો કોઈ જાનવર સિંગડા વગરનું હશે, તે જાનવર તેને પોતાના સિંગડા વડે કચડી નાખશે અને પોતાના પગ વડે કચડી નાખશે, હજુ એક કતાર એટલે કે લાઇન ખતમ નહીં થાય અને બીજી લાઇન તેની પાછળ જ તૈયાર હશે, તે દિવસે જેનો સમય પચાસ હજાર વર્ષ બરાબર એક દિવસ હશે, અહીં સુધી કે બંદાઓ વચ્ચે નિર્ણય કરવામાં આવશે, દરેક ને પોત પોતાનો માર્ગ જન્નત કે જહન્નમ દેખાડવામાં આવશે». પૂછવામાં આવ્યું કે: હે અલ્લાહના રસૂલ ! ઘોડાઓ વિશે તમે શું આદેશ આપો છો? કહ્યું: «ઘોડા ત્રણ પ્રકારના હોય છે: એક તે ઘોડા જે માનવી માટે બોજ હોય છે (અર્થાત્ ગુનાહ કરવાનું કારણ બનતા હોય છે,) બીજા તે ઘોડા જે માનવી માટે પડદાનું કારણ બને છે અને ત્રીજા તે ઘોડા જે માનવી માટે સવાબનું કારણ બને છે, તે ઘોડા જે માનવી માટે ગુનાહનું કારણ બને છે, તેને માનવી દેખાડો કરવા, નામચીન બનવા અને ઇસ્લામ વિરુદ્ધ ઉપયોગમાં લેવા માટે હોય છે, આ ઘોડા તેના માટે બોજ બહાર છે અને ગુનાહનું કારણ છે, તે ઘોડા જે માનવી માટે પડદાનું કારણ બને છે, તેને માનવી અલ્લાહ માટે જિહાદમાં ઉપયોગ લેવા માટે રાખતો હોય છે, અને તેની પીઠ અને ગરદનો બાબતે અલ્લાહનો હક નથી ભૂલતો, તો આવા ઘોડા તેના માટે પરદો બને છે, અને જે તેના માટે સવાબનું કારણ બને છે તે એવા ઘોડા જેને માનવી અલ્લાહના માર્ગમાં જિહાદ કરવા માટે મુસલમાનો માટે બગીચાઓમાં બાંધે છે, તે ઘોડા તે બગીચાઓ માંથી જે કઈ પણ ખાય, તેના માલિક માટે પ્રત્યેક દાણા પર સવાબ અને નેકી લખવામાં આવે છે, અને તેમનું ગોબર અને પેશાબ બરાબર સવાબ લખવામાં આવે છે, અને જો તે ઘોડા પોતાનું દોરડું તોડી કોઈ એક ટેકરી અથવા બે ટેકરીઓ પર ચઢી જાય તો દોડવાના કારણે તેમના પગથી ઉડવાવાળી ધૂળ બરાબર નેકી અને સવાબ લખવામાં આવે છે. પછી જો તેમનો મલિક તેમને કોઈ નહેર પર પાણી પીવડાવવા માટે લઈ જાય અને તેમાંથી પાણી પી લે જોકે તેમનો ઈરાદો ન હતો તો જેટલું પાણી તે ઘોડાઓ પીશે તેના બરાબર નેકીઓ લખવામાં આવશે.