عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رضي الله عنه قَالَ:
سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: يَا ابْنَ آدَمَ إِنَّكَ مَا دَعَوْتَنِي وَرَجَوْتَنِي غَفَرْتُ لَكَ عَلَى مَا كَانَ فِيكَ وَلاَ أُبَالِي، يَا ابْنَ آدَمَ لَوْ بَلَغَتْ ذُنُوبُكَ عَنَانَ السَّمَاءِ ثُمَّ اسْتَغْفَرْتَنِي غَفَرْتُ لَكَ، وَلاَ أُبَالِي، يَا ابْنَ آدَمَ إِنَّكَ لَوْ أَتَيْتَنِي بِقُرَابِ الأَرْضِ خَطَايَا ثُمَّ لَقِيتَنِي لاَ تُشْرِكُ بِي شَيْئًا لأَتَيْتُكَ بِقُرَابِهَا مَغْفِرَةً».
المزيد
ژ ئه‌نه‌سێ کوڕێ مالكی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت:
من گوھ ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوو دگۆت: ((خودایێ مه‌زن گۆت: كوڕێ ئاده‌می؛ مسوگه‌ر هندی تو دوعا ژ من بكه‌ی و داخوازێ ژ من بكه‌ی و ته هیڤی ب دلۆڤانییا من هه‌بن؛ ئه‌ز دێ گونه‌هێن ته ژێبه‌م و ئه‌ز گرنگییێ ب گونه‌هێن ته ناده‌م خۆ چه‌ند د مه‌زن ژی بن. كوڕێ ئاده‌می؛ مسوگه‌ر ئه‌گه‌ر گونه‌هێن ته بگه‌هنه عه‌ورێن ئه‌سمانی، پاشی تو داخوازێ ژ من بكه‌ی ئه‌ز گونه‌هێن ته ژێببه‌م؛ ئه‌ز دێ گونه‌هێن ته ژێبه‌م و ئه‌ز گرنگییێ ب گونه‌هێن ته ناده‌م خۆ چه‌ند د مه‌زن ژی بن. كوڕێ ئاده‌می؛ مسوگه‌ر ئه‌گه‌ر تو ب پڕی ئه‌ردی ب گونه‌هڤه بهێیه ده‌ڤ من و پاشی بگه‌هییه من و ته چ شریك و هه‌ڤال بۆ من دروست نه‌كربن؛ ئه‌ز دێ ب پڕی ئه‌ردی لێبوورین و ژێبرن بۆ وان گونه‌هانڤه هێمه ده‌ڤ ته)).
