عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المؤمنين رضي الله عنها أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ سَأَلَتِ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ:
إِنِّي أُسْتَحَاضُ فَلاَ أَطْهُرُ، أَفَأَدَعُ الصَّلاَةَ؟ فَقَالَ: «لَا، إِنَّ ذَلِكِ عِرْقٌ، وَلَكِنْ دَعِي الصَّلاَةَ قَدْرَ الأَيَّامِ الَّتِي كُنْتِ تَحِيضِينَ فِيهَا، ثُمَّ اغْتَسِلِي وَصَلِّي».
المزيد
عائیشایا دایكا باوه‌رداران (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: فاتیمایا كچا ئه‌بو حوبه‌یشی پرسیار ژ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) كر و گۆت:
ئه‌ز تووشی زڤڕۆكا هه‌یڤانه دبم و ئه‌ز پاقژ نابم (خوینا من ڕاناوه‌ستیت)، ئه‌رێ ئه‌ز نڤێژێ بهێلم؟ گۆت: ((نه‌خێر، ئه‌ڤه ڕه‌هه‌كه، به‌لكی تو ب قه‌ده‌ر وان ڕۆژێن ته به‌ری نوكه ب ده‌مێ زڤڕۆكا هه‌یڤانه (حه‌یز) دگرتن نڤێژێ بهێله، پاشی سه‌رێ خۆ بشۆ و نڤێژا خۆ بكه)).
