عَنْ أَبِي سَعِيدٍ رضي الله عنه أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَدْعُو بِدَعْوَةٍ لَيْسَ فِيهَا إِثْمٌ، وَلَا قَطِيعَةُ رَحِمٍ، إِلَّا أَعْطَاهُ اللهُ بِهَا إِحْدَى ثَلَاثٍ: إِمَّا أَنْ تُعَجَّلَ لَهُ دَعْوَتُهُ، وَإِمَّا أَنْ يَدَّخِرَهَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ، وَإِمَّا أَنْ يَصْرِفَ عَنْهُ مِنَ السُّوءِ مِثْلَهَا» قَالُوا: إِذنْ نُكْثِرُ، قَالَ: «اللهُ أَكْثَرُ».
المزيد
Abu Sza'íd-tól (Allah legyen elégedett vele), miszerint a Próféta (Allah áldja meg és adjon neki örök üdvösséget) azt mondta:
"Ha bármely muszlim is elmond egy fohászt, és nem tartalmaz bűnös dolgot, sem pedig rokoni szálak megszakítását, ezért Allah, a következő három közül megad neki egyet: vagy gyors választ ad neki a fohászára, vagy felhalmozza azt a számára a Túlvilágon, vagy annak megfelelő rosszat hárít el róla. Mondták: Gyakran tegyünk így (fohászt mondva)? Mondta: "Allah gyakrabban (ad választ, mint ahogyan kérhetnétek)."
