عن عَلِيٍّ قَالَ: إِنِّي كُنْتُ رَجُلًا إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللهُ مِنْهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي بِهِ، وَإِذَا حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ اسْتَحْلَفْتُهُ، فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ، وَإِنَّهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ، وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا، ثُمَّ يَقُومُ فَيَتَطَهَّرُ، ثُمَّ يُصَلِّي، ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللهَ، إِلَّا غَفَرَ اللهُ لَهُ»، ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ: {وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ} [آل عمران: 135].
المزيد
A minɛna Ali la a ko: ne tun kɛra mɔgɔ ye ni n ye kira ka hadisa dɔ mɛ Ala bɛ n nàfà ni o ye a y'a laɲini ka n nàfà ni min ye, ni kira diɲɛɲɔgɔn dɔ ye kira ka bàro bɔ n ye n b'a laɲini a k'a kalen, n'a y'a kalen n b'a tuɲatigiya, i k'a dɔn Abubakari y'a la kalen ne ye, Abubakari ye tuɲa fɔ, a ko: ne y'a mɛ kira da nɛɛma ni kisi b'a ye a b'a fɔ:
<< mɔgɔ tɛ jùrùmuko kɛ, o kɔfɛ ka seliji tà, o kɔfɛ ka seli, o kɔfɛ ka Ala yaafamadeli, fo Ala ka yaafa o ma>>, o kɔfɛ a ye ni haya n kalan: { ani mɔgɔ minnu n'u ye kojugu kɛ wali k'u yɛrɛ tɔɲɔn u bɛ Ala kosuma k'a yaafamadeli} [Imurana denw kofɔ suran:135].