فەرموودە: ((نینه زهلامهك ههبیت گونهههكێ بكهت، پاشی ڕابیت و دهستنڤێژێ بگریت، پاشی نڤێژێ بكهت، پاشی داخوازا ژێبرنا گونههێ ژ خودێ بكهت؛ خودێ دێ گونهها وی بۆ وی ژێبهت
عن عَلِيٍّ قَالَ: إِنِّي كُنْتُ رَجُلًا إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللهُ مِنْهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي بِهِ، وَإِذَا حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ اسْتَحْلَفْتُهُ، فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ، وَإِنَّهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ، وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا، ثُمَّ يَقُومُ فَيَتَطَهَّرُ، ثُمَّ يُصَلِّي، ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللهَ، إِلَّا غَفَرَ اللهُ لَهُ»، ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ: {وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ} [آل عمران: 135].
[صحيح] - [رواه أبو داود والترمذي والنسائي في الكبرى وابن ماجه وأحمد] - [سنن الترمذي: 406]
المزيــد ...
عهلی دبێژیت: ئهز زهلامهك بووم ئهگهر من فهرموودهیهك ژ پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گوهلێ ببا؛ خودێ ب وێ چهندێ هند مفا دگههانده من هندی وی ڤیابا، بهلێ ئهگهر زهلامهكی ژ صهحابییان فهرموودهیهك بۆ من گوتبا؛ من ئهو ددا سویندێ، ڤێجا ئهگهر بۆ من سویند خواربا؛ هنگی من باوهر ژێ دكر، و جارهكێ ئهبو بهكری فهرموودهیهك بۆ من گۆت -و ئهبو بهكر ڕاست دبێژیت - گۆت: من گوهـ ل پێغهمبهرێ خودێ بوو (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) دگۆت:
((نینه زهلامهك ههبیت گونهههكێ بكهت، پاشی ڕابیت و دهستنڤێژێ بگریت، پاشی نڤێژێ بكهت، پاشی داخوازا ژێبرنا گونههێ ژ خودێ بكهت؛ خودێ دێ گونهها وی بۆ وی ژێبهت))، پاشی ئهڤ ئایهته خواند: {وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ} [آل عمران: 135]. ئانكو: ((و ئهوێن ههر دهمێ كارهكێ پیس ئهنجام ددهن یان زۆرداریێ ل نهفسا خۆ دكهن، بیرا وان ل خودێ دئێتهڤه و داخوازا لێبوورینێ بۆ گونههێن خۆ دكهن)).
[صحيح] - [رواه أبو داود والترمذي والنسائي في الكبرى وابن ماجه وأحمد] - [سنن الترمذي - 406]
پێغهمبهر (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) بهحسێ هندێ دكهت كو نینه عهبدهك ههبیت گونهههكێ بكهت، پاشی دهستنڤێژهكا جوان و تازه بگریت، پاشی ڕابیت ب ئنیهتا تهوبهكرنێ ژ وێ گونهها وی كری دوو ڕكاعهتان بكهت، پاشی داخوازا ژێبرنا گونههێ ژ خودێ بكهت؛ خودێ دێ گونهها وی بۆ وی ژێبهت. پاشی پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) ئهڤ ئایهته خواند: {وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ} ئانكو: ((و ئهوێن ههر دهمێ كارهكێ پیس ئهنجام ددهن یان زۆرداریێ ل نهفسا خۆ دكهن، بیرا وان ل خودێ دئێتهڤه و داخوازا لێبوورینێ بۆ گونههێن خۆ دكهن)). [آل عمران: 135].
لە سوودەکانی فەرموودەکە
- هاندان ل سهر نڤێژكرنێ و پاشی داخوازا ژێبرنا گونههان پشتی ههر گونهھ و خهلهتییهكێ.
- بهرفرههییا لێبوورینا خودایێ مهزن و ئهو تهوبه و ئیستیغفاران قهبویل دكهت.
پۆلێنکردنەکان
زیاتر
- فەرموودە: ((ههر پێنج نڤێژ، ئهینی بۆ ئهینییێ، ڕهمهزان بۆ ڕهمهزانێ، كهفارهت و ژێبهرن بۆ گونههێن د ناڤبهرا خۆدا، (بهلێ ب مهرجهكی) ئهگهر مرۆڤی خۆ ژ گونههێن مهزن دویر ئێخست))
- فەرموودە: ((هندهك زهلام ب نهحهقی دهستوهردانێ د مالێ خودێدا دكهن، ل ڕۆژا قیامهتێ ئاگر بۆ وانه))
- فەرموودە: ((خهبهران نهبێژنه مرییان، چونكی ئهو یێن گههشتینه وی كارێ وان بهری خۆ فڕێكری و ئهنجامدای))
- فەرموودە: ((بۆ چ موسلمانان یا حهلال نینه ئهو ژ سێ شهڤان زێدهتر ژ برایێ خۆ سل ببيت و پشتا خۆ بدهتێ و د گهل نهئاخڤیت، دێ گههنه ئێك و ئهڤه دێ پشتا خۆ دهته ڤی و یێ دی دێ پشتا خۆ دهته وی، باشترینێ وان ژی ئهوه یێ دهستپێكێ سلاڤ دكهت))
- فەرموودە: ((ئهو كهسێ پهیوهندییێن مرۆڤاینییێ دبڕیت؛ ناچیته بهحهشتێ))
- فەرموودە: ((نهخۆشتڤیترین كهس ل دهڤ خودێ ئهوه یێ ب توندی دچیته د ناڤ گهنگهشێدا و زێدهگاڤییێ تێدا دكهت))
- فەرموودە: ((ههر كهسێ بهڕهڤانییێ ژ كهسایهتی و كهڕامهتا برایێ خۆ بكهت؛ خودێ ژی ل ڕۆژا قیامهتێ دێ ڕویێ وی ژ ئاگرێ جههنهمێ پارێزیت))