عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ رضي الله عنه قَالَ: كَانَتْ عَلَيْنَا رِعَايَةُ الْإِبِلِ فَجَاءَتْ نَوْبَتِي فَرَوَّحْتُهَا بِعَشِيٍّ فَأَدْرَكْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمًا يُحَدِّثُ النَّاسَ فَأَدْرَكْتُ مِنْ قَوْلِهِ:
«مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهُ، ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ، مُقْبِلٌ عَلَيْهِمَا بِقَلْبِهِ وَوَجْهِهِ، إِلَّا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ» قَالَ فَقُلْتُ: مَا أَجْوَدَ هَذِهِ، فَإِذَا قَائِلٌ بَيْنَ يَدَيَّ يَقُولُ: الَّتِي قَبْلَهَا أَجْوَدُ، فَنَظَرْتُ فَإِذَا عُمَرُ قَالَ: إِنِّي قَدْ رَأَيْتُكَ جِئْتَ آنِفًا، قَالَ: «مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُبْلِغُ - أَوْ فَيُسْبِغُ - الْوَضُوءَ ثُمَّ يَقُولُ: أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُ اللهِ وَرَسُولُهُ إِلَّا فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةُ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ».
المزيد
Uqbə bin Amir (Allah ondan razı olsun) demişdir: Biz dəvələrə qulluq etməli idik və mənim növbəm gəldikdə axşam onların yanına getdim və Allahın Rəsulunun (Allahın salavatı və salamı onun üzərinə olsun) ayaq üstə dayanıb insanlarla danışdığını gördüm və onun bu sözünə yetişdim:
"Bir müsəlman gözəl şəkildə dəstəmaz alar, sonra qalxıb iki rükət namaz qılar və bu iki rükətə qəlbi və üzü ilə yönələrsə, ona Cənnət vacib olar" Dedi: Mən də dedim: Bu necə də gözəldir! Elə bu vaxt qarşımda bir kəs dedi: “Bundan öncəki daha gözəl idi" Gördüm ki, Ömərdir və O, dedi: “Sənin bir az əvvəl gəldiyini gördüm. Sonra əlavə etdi: “Sizdən kim dəstəmaz alar və dəstəmazını kamil şəkildə yerinə yetirər, sonra: "Əşhədu əllə iləhə illallah və ənnə Muhəmmədən əbdullahi va rasuluhu" deyərsə, onun üçün Cənnətin səkkiz qapısı açılar və o, istədiyi qapıdan daxil olar”.
