عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ رضي الله عنه قَالَ: كَانَتْ عَلَيْنَا رِعَايَةُ الْإِبِلِ فَجَاءَتْ نَوْبَتِي فَرَوَّحْتُهَا بِعَشِيٍّ فَأَدْرَكْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمًا يُحَدِّثُ النَّاسَ فَأَدْرَكْتُ مِنْ قَوْلِهِ:
«مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهُ، ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ، مُقْبِلٌ عَلَيْهِمَا بِقَلْبِهِ وَوَجْهِهِ، إِلَّا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ» قَالَ فَقُلْتُ: مَا أَجْوَدَ هَذِهِ، فَإِذَا قَائِلٌ بَيْنَ يَدَيَّ يَقُولُ: الَّتِي قَبْلَهَا أَجْوَدُ، فَنَظَرْتُ فَإِذَا عُمَرُ قَالَ: إِنِّي قَدْ رَأَيْتُكَ جِئْتَ آنِفًا، قَالَ: «مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُبْلِغُ - أَوْ فَيُسْبِغُ - الْوَضُوءَ ثُمَّ يَقُولُ: أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُ اللهِ وَرَسُولُهُ إِلَّا فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةُ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ».
المزيد
Од Укбе бин Амир, Аллах нека е задоволен со него, се пренесува дека рекол: „Бевме задолжени да се грижиме за камилите. Кога дојде мојата смена, ги напоив до вечерта, а потоа отидов и го затекнав Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, како стои и ги поучува луѓето. Го слушнав како вели:
,Нема муслиман што ќе земе абдест темелно, а потоа ќе клања два рекатa со целосна посветеност на срцето и лицето, а Џенетот да не му биде задолжителен.‘
Тогаш реков: ,Колку е прекрасен овој говор!‘ Но некој пред мене рече: ,Претходниот говор беше уште попрекрасен.‘ Кога погледнав, го видов Омер, кој ми рече: ,Те видов дека штотуку дојде.‘ И продолжи:
,Нема ниту еден од вас што ќе земе абдест темелно и потполно, а потоа ќе изговори: Сведочам дека нема друг вистински бог освен Аллах и дека Мухамед е Неговиот роб и пратеник – а да не му се отворат осумте врати на Џенетот, за да може да влезе низ која сака.‘“
