Ḥadīth: Ang pilak kapalit ng ginto ay patubo, malibang kaliwaan. Ang trigo kapalit ng trigo ay patubo, malibang kaliwaan. Ang sebada kapalit ng sebada ay patubo, malibang kaliwaan. Ang datiles kapalit ng datiles ay patubo, malibang kaliwaan."}

عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ أَنَّهُ قَالَ: أَقْبَلْتُ أَقُولُ مَنْ يَصْطَرِفُ الدَّرَاهِمَ؟ فَقَالَ طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللهِ وَهُوَ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رضي الله عنهما: أَرِنَا ذَهَبَكَ، ثُمَّ ائْتِنَا، إِذَا جَاءَ خَادِمُنَا، نُعْطِكَ وَرِقَكَ، فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ: كَلَّا، وَاللهِ لَتُعْطِيَنَّهُ وَرِقَهُ، أَوْ لَتَرُدَّنَّ إِلَيْهِ ذَهَبَهُ، فَإِنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«الْوَرِقُ بِالذَّهَبِ رِبًا، إِلَّا هَاءَ وَهَاءَ، وَالْبُرُّ بِالْبُرِّ رِبًا، إِلَّا هَاءَ وَهَاءَ، وَالشَّعِيرُ بِالشَّعِيرِ رِبًا، إِلَّا هَاءَ وَهَاءَ، وَالتَّمْرُ بِالتَّمْرِ رِبًا، إِلَّا هَاءَ وَهَاءَ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 1586]

Ayon kay Mālik bin Aws bin Al-Ḥadathān, siya ay nagsabi: {Dumating ako na nagsasabi: "Sino ang makikipagpalitan ng mga dirham?" Kaya nagsabi si Ṭalḥah bin `Ubaydillāh habang siya ay nasa piling ni `Umar bin Al-Khaṭṭāb (malugod si Allāh sa kanilang dalawa): "Ipakita mo sa amin ang ginto mo, pagkatapos pumunta ka sa amin. Kapag dumating ang tagapaglingkod namin, ibibigay namin sa iyo ang pilak mo." Kaya nagsabi si `Umar bin Al-Khaṭṭāb: "Aba’y hindi! Sumpa man kay, talagang ibibigay nga ninyo sa kanya ang pilak niya o talagang isasauli nga ninyo sa kanya ang ginto niya sapagkat tunay na ang Sugo ni Allāh (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) ay nagsabi:
Ang pilak kapalit ng ginto ay patubo, malibang kaliwaan. Ang trigo kapalit ng trigo ay patubo, malibang kaliwaan. Ang sebada kapalit ng sebada ay patubo, malibang kaliwaan. Ang datiles kapalit ng datiles ay patubo, malibang kaliwaan."}
[Tumpak] - [Nagkasang-ayon sa katumpakan nito] - [Ṣaḥīḥ Muslim - 1586]

Ang Pagbibigay-linaw

Nagpapabatid ang Tagasunod na si Mālik bin Aws na siya noon ay may mga dinar na ginto. Nagnanais siya na ipagpalit ang mga ito sa mga dirham na pilak. Kaya nagsabi sa kanya si Ṭalḥah bin `Ubaydillāh (malugod si Allāh dito): "Mag-abot ka sa amin ng mga dinar mo upang makita ko ang mga ito." Pagkatapos nagsabi ito sa kanya matapos na nagpasya ito sa pagbili: "Pumunta ka sa amin kapag dumating ang tagapaglingkod namin mamaya upang magbigay kami sa iyo ng mga dirham ng pilak." Si `Umar bin Al-Khaṭṭāb (malugod si Allāh sa kanya) ay nakadalo sa pagtitipon kaya nagmasama siya ng uring ito ng transaksiyon at sumumpa siya na si Ṭalḥah ay magbabayad ng pilak ngayon o magsasauli ito kay Mālik ng ginto niya na kinuha nito sa kanya. Nilinaw ni `Umar ang kadahilanan niyon na ang Sugo ni Allāh (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) ay bumanggit na ang pagtitinda ng pilak kapalit ng ginto o ang kabaliktaran ay kinakailangan na kunin ang kapalit kaagad-agad at kung hindi ang bilihang iyon ay magiging isang patubong ipinagbabawal at isang pagtitindang walang-saysay. Kaya naman hindi ipagbibili ang ginto kapalit ng pilak ni ang pilak kapalit ng ginto malibang sa paraang kamay sa kamay at isasagawa ang abutan. Hindi ipagbibili ang trigo kapalit ng trigo, ang harina kapalit ng harina, ang sebada kapalit ng sebada, at ang datiles kapalit ng datiles, malibang isang tulad sa isang tulad, isang timbang sa isang timbang, isang takal sa isang takal, isang kamay sa isang kamay. Walang ipagbibiling isang bagay mula sa mga ito na agad-agad kapalit ng isang matagal-tagal. Hindi pinapayagan ang paghiwa-hiwalay bago ng pag-abot.

Ang mga Katuturan ng Ḥadīth

1. Ang mga uri na binanggit sa ḥadīth na ito ay lima: ang ginto, ang pilak, ang trigo, ang sebada, at ang datiles. Kapag nangyari ang pagtitinda sa katulad na uri, hindi makaiiwas sa dalawang kundisyon para sa katumpakan nito: ang abutan sa lugar ng kasunduan at ang pagkakatularan sa timbang gaya ng ginto kapalit ng ginto; at kung hindi, ito ay magiging isang ribā faḍl (patubo ng pagkalabis). Kapag nagkaiba ito gaya ng pilak kapalit ng trigo, halimbawa, may iisang kundisyon para sa katumpakan ng kasunduan: ang pagkuha ng bayad sa lugar ng kasunduan; at kung hindi, ito ay magiging ribā nasī’ah (patubo ng pagkapaliban).
2. Tinutukoy sa lugar ng kasunduan ang lugar ng pagbibilihan, maging ang dalawa man ay mga nakaupo o mga naglalakad o mga nakasakay. Tinutukoy sa paghihiwalay ang ibinibilang na isang paghihiwalay bilang isang kaugalian sa mga tao.
3. Ang pagsaway na nasaad sa ḥadīth ay sumasaklaw sa lahat ng mga uri ng ginto, na ginawang pera o hindi ginawa, at lahat ng uri ng pilak, na ginawang pera o hindi ginawang pera.
4. Ang mga pera sa panahon ngayon ay kinakailangan sa mga ito ang kinakailangan sa pagtitinda ng ginto kapalit ng pilak. Ibig sabihin: kapag nagnais ka na magpapalit ng isang pera kapalit ng ibang pera gaya ng riyal kapalit ng dirham, pinapayagan ang pagpapalabisan ayon sa ikinalulugod ng dalawang panig subalit kinakailangan ang abutan sa lugar ng bilihan; at kung hindi, nawawalang-saysay ang bilihan at ang transaksiyon ay nagiging pampatubong ipinagbabawal.
5. Ang mga transaksiyong pampatubo ay hindi pinapayagan. Ang kontrata ng mga ito ay walang-saysay kahit pa man nagkaluguran ang dalawang panig dahil ang Islām ay nag-iingat sa tao at sa lipunan ng karapatan nito, kahit pa man tinalikdan niya ito.
6. Ang pagsaway laban sa nakakasama at ang pagpigil nito ay ukol sa sinumang nakakakaya niyon.
7. Ang pagbanggit ng patunay sa sandali ng pagmamasama sa nakasasama, gaya ng ginawa ni Umar bin `Al-Khaṭṭāb (malugod si Allāh sa kanya).