عَنْ أَنَسٍ رَضيَ اللهُ عنه قَالَ:
كَانَتْ عَامَّةُ وَصِيَّةِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ حَضَرَهُ الْمَوْتُ: «الصَّلَاةَ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ، الصَّلَاةَ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ»، حَتَّى جَعَلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُغَرْغِرُ بِهَا صَدْرُهُ، وَمَا يَكَادُ يُفِيضُ بِهَا لِسَانُهُ.
المزيد
จากอนัส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ได้กล่าวว่า:
"ส่วนใหญ่ของคำสั่งเสียของท่านศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เมื่อวาระสุดท้ายของชีวิตมาถึงคือ: รักษาการละหมาด และดูแลสิ่งที่มือขวาของพวกท่านครอบครอง (กล่าวซ้ำสองครั้ง) จนกระทั่งท่านนบีศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวคำเหล่านี้ด้วยเสียงที่กระเส่า และคำพูดแทบจะไม่ออกจากลิ้นของท่าน"
