Hadithi: “Mos hyni në vendbanimet e atyre që i kanë bërë zullum vetes (gjë për të cilën u dënuan), përveçse duke qarë

عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ رَضيَ اللهُ عنهُما قَالَ: مَرَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْحِجْرِ، فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«لَا تَدْخُلُوا مَسَاكِنَ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ، إِلَّا أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ؛ حَذَرًا أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَهُمْ» ثُمَّ زَجَرَ فَأَسْرَعَ حَتَّى خَلَّفَهَا.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 2980]

Abdullah Ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Kaluam me të Dërguarin e Allahut ﷺ nga Hixhri (vendbanimi i themudëve) dhe në atë rast i Dërguari i Allahut ﷺ na tha:
“Mos hyni në vendbanimet e atyre që i kanë bërë zullum vetes (gjë për të cilën u dënuan), përveçse duke qarë, nga droja që të mos ju godasë ajo që i ka goditur ata.” Pastaj i mësyu kafshës dhe shpejtoi, derisa e la vendbanimin e tyre pas vetes.”
[Sahih] - [Muttefek alejhi] - [Sahihu i Muslimit - 2980]

Shpjegimi

Kur kaloi pranë vendbanimit të themudëve, Profeti ﷺ ndaloi hyrjen në banesat e atyre njerëzve të ndëshkuar që i kishin bërë padrejtësi vetes, ose vizitimin e tyre, përveç nëse ai që hyn është duke qarë dhe duke medituar për fatin e tyre, nga frika se mos i njëjti ndëshkim që i goditi ata mund ta godasë edhe atë. Pastaj i grahu devesë dhe shpejtoi, derisa e la vendbanimin e tyre pas vetes.

Mësime nga hadithi

1. Meditimi mbi gjendjen e atyre që Allahu i Lartësuar i shkatërroi, ruajtja nga ajo në të cilën ranë ata dhe ruajtja nga shkujdesja ndaj përsiatjes së ajeteve dhe shenjave të Allahut.
2. Nuk duhet banuar në vendbanimet e këtyre njerëzve të ndëshkuar pas tyre dhe as të merren si vendbanim, sepse një banor i përhershëm nuk mund të qëndrojë vazhdimisht duke qarë, ndërsa hyrja në këto vende është ndaluar, përveç nëse bëhet në këtë gjendje.
3. Neveviu ka thënë: "Kjo na nxitë të jemi vigjilentë gjatë kalimit pranë vendbanimit të të padrejtëve dhe vendeve të ndëshkimit, ngjashëm me nxitimin gjatë kalimit nëpër luginën e Muhasirit, ku u shkatërruan ushtarët e elefantit. Prandaj, njeriu duhet të jetë vigjilent, i frikësuar, duke qarë dhe duke medituar mbi fatin e tyre, duke kërkuar mbrojtje tek Allahu nga një përfundim i tillë.
4. Ndalimi dhe paralajmërimi vlejnë për vendbanimin e themudëve dhe për të ngjashmit me ta nga të gjithë popujt që u goditën me ndëshkim.
5. Ndalimi i përdorimit të vendeve dhe zonave të tilla për turizëm, argëtim ose qëllime të ngjashme.