عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ رَضيَ اللهُ عنهُما قَالَ: مَرَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْحِجْرِ، فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«لَا تَدْخُلُوا مَسَاكِنَ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ، إِلَّا أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ؛ حَذَرًا أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَهُمْ» ثُمَّ زَجَرَ فَأَسْرَعَ حَتَّى خَلَّفَهَا.
المزيد
Абдулах бин Омер, Аллах нека е задоволен со него и со неговиот татко, раскажува: „Минуваме со Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, покрај местото Хиџр, па тој ни рече:
,Не влегувајте во живеалиштата на оние што кон себеси си сторија насилство, освен како расплакани – за да не ве снајде истото што ги снашло нив.‘
Потоа ги забрза камилите, сè додека не го остави тоа место зад себе.“
