حديث: هیچ دو مسلمانی نیستند که یکدیگر را ملاقات کنند و با هم دست بدهند، مگر اینکه قبل از جدا شدن مورد آمرزش قرار می گیرند

عَنِ الْبَرَاءِ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«مَا مِنْ مُسْلِمَيْنِ يَلْتَقِيَانِ فَيَتَصَافَحَانِ إِلَّا غُفِرَ لَهُمَا قَبْلَ أَنْ يَفْتَرِقَا».
[صحيح بمجموع طرقه] - [رواه أبو داود والترمذي وابن ماجه وأحمد] - [سنن أبي داود: 5212]

از بَراء رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند:
«هیچ دو مسلمانی نیستند که یکدیگر را ملاقات کنند و با هم دست بدهند، مگر اینکه قبل از جدا شدن مورد آمرزش قرار می گیرند».
[صحیح از همه طرق آن] - [ابو داود و ترمذی و ابن ماجه و احمد روایت کرده] - [سنن ابو داود - 5212]

توضیح

پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهد: که هیچ دو مسلمانی نیستند که یکدیگر را در راهی و مانند آن ملاقات کنند و پس از دیدار یکدیگر یکی از آنان بر دیگری سلام و با هم دست بدهند مگر اینکه هر دو مورد آمرزش قرار می گیرند؛ قبل از اینکه از لحاظ بدنی و یا پس از دست دادن از هم جدا شوند.

از فوائد حدیث

1. استحباب مصافحه و دست دادن و تشویق به آن.
2. مناوی می‌گوید: سنت حاصل نمی‌شود مگر با گذاشتن دست راست بر دست راست اگر عذری نباشد.
3. تشویق بر نشر سلام دادن، و بیان بزرگی پاداش دست دادن مسلمان بر برادر مسلمانش.
4. از این حدیث دست دادن حرام مستثنی است، مانند دست دادن با زن بیگانه.