Хадис: „Нема да се случи двајца муслимани да се сретнат и да се ракуваат, а да не им бидат простени гревовите пред да се разделат.“

عَنِ الْبَرَاءِ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«مَا مِنْ مُسْلِمَيْنِ يَلْتَقِيَانِ فَيَتَصَافَحَانِ إِلَّا غُفِرَ لَهُمَا قَبْلَ أَنْ يَفْتَرِقَا».
[صحيح بمجموع طرقه] - [رواه أبو داود والترمذي وابن ماجه وأحمد] - [سنن أبي داود: 5212]

Ел-Бера – Аллах нека е задоволен со него – пренесува дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол:
„Нема да се случи двајца муслимани да се сретнат и да се ракуваат, а да не им бидат простени гревовите пред да се разделат.“
[صحيح بمجموع طرقه] - [رواه أبو داود والترمذي وابن ماجه وأحمد] - [سنن أبي داود - 5212]

Објаснување

Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, известил дека кога двајца муслимани ќе се сретнат – било на пат или на друго место – и ќе се поздрават со ракување, нивните гревови им се простуваат пред да се разделат, било со физичко оддалечување или со завршување на ракувањето.

من فوائد الحديث

1. Препорачливоста на ракувањето при средба и поттикнување на таа пракса.
2. Ел-Мунави рекол: „Сунетот не се исполнува освен со ставање на десната дланка во десната дланка, освен ако за таквото непостапување не постои оправдана причина.“
3. Поттикнување на ширење на селамот и укажување на големата награда за ракување меѓу муслиманите.
4. Од хадисот се исклучува забранетото ракувањето, како што е ракувањето со жена што не е махрем.