ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਮੇਰੀ ਉੱਮਤ ਲਈ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਅਮਲ ਨਾ ਕਰ ਲੈਣ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲ ਨਾ ਲੈਣ।

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«إِنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ عَنْ أُمَّتِي مَا حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا، مَا لَمْ تَعْمَلْ أَوْ تَتَكَلَّمْ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 5269]

ਇਸ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮੀਖਿਆ ਅਤੇ ਪੜਤਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਅਰਥਾਤ: ਅਬੂ ਹੁਰੈਰਾ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ) ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨਬੀ ਕਰੀਮ ﷺ ਨੂੰ ਫਰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਸੁਣੇ..
"ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਮੇਰੀ ਉੱਮਤ ਲਈ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਅਮਲ ਨਾ ਕਰ ਲੈਣ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲ ਨਾ ਲੈਣ।"
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري - 5269]

ਵਿਆਖਿਆ

**ਨਬੀ ਕਰੀਮ ﷺ ਇਤਤਲਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਏ ਬੁਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ 'ਤੇ — ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਅਮਲ ਨਾ ਕਰ ਲਵੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲ ਨਾ ਲਵੇ — ਗ੍ਰਿਫ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਮਤ ਮੁਹੰਮਦੀ ﷺ ਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਜਾਂ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਦਿਲ ਪੱਕਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਵਾਲਾ ਵਿਚਾਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਥਾਂ ਬਣਾਲ਼ੇ ਜਿਵੇਂ ਤਕੱਬੁਰ, ਘਮੰਡ, ਨਿਫਾਕ — ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਤੇ ਅਮਲ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂ ਜ਼ਬਾਨ ਨਾਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ — ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਸ 'ਤੇ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤ ਹੋਵੇਗੀ।**

ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ

1. "ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨੇ ਉਹ ਸੋਚਾਂ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਫਿੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜੋ ਬੰਦੇ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਹਨਾਂ ਨਾਲ ਬੰਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਖਿਆਲ ਉਸ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।"
2. "ਜੇ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਤਲਾਕ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇਹ ਖਿਆਲ ਉਸ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਤਲਾਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।"
3. "ਜਿਸ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਬੰਦਾ ਗਿਰਫ਼ਤਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਹੋਣ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਅਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦਾ ਨਹੀਂ।"
4. "ਉੱਮੀ ਮੋਹੰਮਦ ﷺ ਦੀ ਬੇਹੱਦ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਲਈ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਉਮਮਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖਰਾ ਹੈ।"