عَنْ عُمَرَ بْنِ الخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ:
قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبْيٌ، فَإِذَا امْرَأَةٌ مِنَ السَّبْيِ قَدْ تَحْلُبُ ثَدْيَهَا تَسْقِي، إِذَا وَجَدَتْ صَبِيًّا فِي السَّبْيِ أَخَذَتْهُ، فَأَلْصَقَتْهُ بِبَطْنِهَا وَأَرْضَعَتْهُ، فَقَالَ لَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَتُرَوْنَ هَذِهِ طَارِحَةً وَلَدَهَا فِي النَّارِ؟» قُلْنَا: لاَ، وَهِيَ تَقْدِرُ عَلَى أَلَّا تَطْرَحَهُ، فَقَالَ: «لَلَّهُ أَرْحَمُ بِعِبَادِهِ مِنْ هَذِهِ بِوَلَدِهَا».
المزيد
Omar ibn Al-Khattaab, moge Allah tevreden over hem zijn:
"Er werd krijgsgevangenen tot de Profeet (vrede zij met hem) gebracht en zie: een vrouw uit de groep gevangenen was haar borst aan het uitknijpen om melk te laten vloeien, terwijl zij zoekend rondliep om een kind te drinken te geven. Zodra zij een kind tussen de gevangenen vond, greep zij het vast, drukte het stevig tegen haar buik aan en begon het te zogen. Toen sprak de Profeet (vrede zij met hem) tot ons: “Denken jullie dat deze vrouw haar kind vrijwillig in het vuur zou werpen?” Wij zeiden: “Neen, nooit, indien zij in staat is dat te verhinderen.” Toen sprak hij (vrede zij met hem): “Allah is waarlijk barmhartiger voor Zijn dienaren dan deze vrouw voor haar kind.”
