عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عَمْرٍو رَضيَ اللهُ عنهما قَالَ:
رَجَعْنَا مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِمَاءٍ بِالطَّرِيقِ تَعَجَّلَ قَوْمٌ عِنْدَ الْعَصْرِ، فَتَوَضَّؤُوا وَهُمْ عِجَالٌ، فَانْتَهَيْنَا إِلَيْهِمْ وَأَعْقَابُهُمْ تَلُوحُ لَمْ يَمَسَّهَا الْمَاءُ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ مِنَ النَّارِ أَسْبِغُوا الْوُضُوءَ».
المزيد
अब्दुल्ला बिन अमरच्या अधिकारावर, अल्लाह त्यांच्यावर प्रसन्न होऊ, तो म्हणाला:
आम्ही अल्लाहचे पैगंबर यांच्यासोबत मक्केहून मदिनेला परतत होतो, वाटेत ते एका पाण्याच्या झऱ्यापाशी पोहोचले, त्यामुळे अस्रच्या वेळी काही लोकांनी मोठी घाई केली, पटकन वुषण केले. आम्ही पोहोचलो तेव्हा त्यांच्या टाच चमकत होत्या. त्यांना पाण्याचा स्पर्शही झाला नाही. म्हणून, अल्लाहचे मेसेंजर (शांतता आणि आशीर्वाद) म्हणाले: "टाचांसाठी आगीची शिक्षा आहे. नीट वुषण करा."
