بروز رسانی: ایمان ندارد کسی که امانت‌دار نیست، و دین ندارد کسی که به پیمانش وفادار نیست

عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: مَا خَطَبَنَا نَبِيُّ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا قَالَ:
«لَا إِيمَانَ لِمَنْ لَا أَمَانَةَ لَهُ، وَلَا دِينَ لِمَنْ لَا عَهْدَ لَهُ».
[حسن لغيره] - [رواه أحمد] - [مسند أحمد: 12383]

از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت: پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم کمتر خطبه‌ای برای ما می‌خواندند، مگر آنکه می‌فرمودند:
«لَا إِيمَانَ لِمَنْ لَا أَمَانَةَ لَهُ، وَلَا دِينَ لِمَنْ لَا عَهْدَ لَهُ». یعنی: «ایمان ندارد کسی که امانت‌دار نیست، و دین ندارد کسی که به پیمانش وفادار نیست».
[حسن لغیره است] - [به روایت احمد] - [مُسنَد احمد - 12383]

شرح

انس بن مالک رضی‌الله‌عنه خبر می‌دهد که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم کمتر موعظه یا خطبه‌ای ایراد می‌کردند مگر آنکه دو نکته را یادآور می‌شدند: اول اینکه: کسی که در مورد مال، جان یا خانوادهٔ دیگری خیانت کند، ایمان کاملی ندارد. دوم اینکه: کسی که به عهدها و پیمان‌ها خیانت کرده و آنها را بشکند، دین کاملی ندارد.

از نکات این حدیث

1. این حدیث به ادای امانت و وفای به عهد تشویق می‌کند، زیرا شکستن آنها ایمان را ناقص می‌گرداند.
2. این [روایت]، هشداری است نسبت به خیانت در امانت و شکستن پیمان، و اینکه این دو از گناهان کبیره هستند.
3. این حدیث، هم شامل امانت و عهدی است که میان خدا و بنده‌اش وجود دارد و هم آنچه میان خودِ مردمان است.