بروز رسانی: هر کس ده آیه از ابتدای سورهٔ کهف را حفظ کند، از [فتنهٔ] دجال در امان می‌ماند». و در روایتی دیگر آمده است: «از آخر سورهٔ کهف

عن أبي الدرداء رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال:

«مَنْ حَفِظَ عَشْرَ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ سُورَةِ الكَهْفِ، عُصِمَ مِنَ الدَّجَّالِ». وفي رواية: «مِنْ آخِرِ سُورَةِ الكَهْف».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 809]

از ابودَرداء رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند:
«مَنْ حَفِظَ عَشْرَ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ سُورَةِ الكَهْفِ، عُصِمَ مِنَ الدَّجَّالِ». وفي رواية: «مِنْ آخِرِ سُورَةِ الكَهْف». یعنی: «هر کس ده آیه از ابتدای سورهٔ کهف را حفظ کند، از [فتنهٔ] دجال در امان می‌ماند». و در روایتی دیگر آمده است: «از آخر سورهٔ کهف».
[صحیح است] - [به روایت مسلم] - [صحیح مسلم - 809]

شرح

پیامبر صلی الله علیه و سلم خبر داده‌اند که هر کس ده آیه از ابتدای سورهٔ کهف را از حفظ کند، از فتنهٔ مسیح دجال که در آخرالزمان خروج می‌کند و ادعای الوهیت دارد، در امان، محفوظ و نگاه داشته می‌شود. و فتنهٔ او بزرگترین فتنه‌ای است که از زمان آفرینش آدم تا برپایی قیامت بر روی زمین رخ می‌دهد؛ به دلیل کارهای خارق‌العاده‌ای که خداوند عز و جل به او امکان انجامش را می‌دهد و با آن پیروانش را می‌فریبد. و این [حفاظت] بدان جهت است که در ابتدای سورهٔ کهف از شگفتی‌ها و آیاتی سخن به میان آمده که بزرگتر از آن چیزی است که دجال با آن مردم را می‌فریبد، پس هر کس در آن تدبر کند، فریب دجال را نمی‌خورد. و در روایتی دیگر آمده است: ده آیه از آخر سوره، از این سخن خداوند متعال که: {أَفَحَسِبَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ يَتَّخِذُوا...} (آیا کسانی که کفر ورزیدند، گمان کردند که...) تا پایان سوره.

از نکات این حدیث

1. بیان فضیلت سورهٔ کهف، و اینکه آیات ابتدایی یا پایانی آن، از فتنهٔ دجال محافظت می‌کند.
2. خبر دادن از امر دجال، و بیان آنچه از [فتنهٔ] او محافظت می‌کند.
3. تشویق به حفظ کامل سورهٔ کهف، و اگر کسی نتوانست، پس ده آیهٔ اول و آخر آن را حفظ کند.
4. قرطبی در سبب این [فضیلت] گفته است: گفته شده: به خاطر شگفتی‌ها و آیاتی است که در داستان اصحاب کهف وجود دارد، پس هر کس بر آن آگاه شود، امر دجال را عجیب نمی‌شمارد و از آن به هراس نمی‌افتد، پس فریب او را نمی‌خورد. و گفته شده: به خاطر این سخن خداوند متعال است که: {لِيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيدًا مِنْ لَدُنْهُ} (تا از عذابی سخت از جانب خود بیم دهد)، با تمسک به اختصاص دادن «بأس» (عذاب) به «شدت» و «لدنیّت» (از جانب خدا بودن)، و این با آنچه از دجال در ادعای الوهیت و چیرگی و بزرگیِ فتنه‌اش سر می‌زند، مناسب است. و به همین دلیل پیامبر صلی الله علیه و سلم امر او را بزرگ شمردند و از او برحذر داشتند و از فتنه‌اش [به خدا] پناه بردند. پس معنای حدیث این است: هر کس این آیات را بخواند و در آن تدبر کند و بر معنایش آگاه شود، از او برحذر خواهد بود و در نتیجه از او در امان می‌ماند.