عَن عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى أَنَّهُمْ كَانُوا عِنْدَ حُذَيْفَةَ، فَاسْتَسْقَى فَسَقَاهُ مَجُوسِيٌّ، فَلَمَّا وَضَعَ القَدَحَ فِي يَدِهِ رَمَاهُ بِهِ، وَقَالَ: لَوْلاَ أَنِّي نَهَيْتُهُ غَيْرَ مَرَّةٍ وَلاَ مَرَّتَيْنِ -كَأَنَّهُ يَقُولُ: لَمْ أَفْعَلْ هَذَا-، وَلَكِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«لاَ تَلْبَسُوا الحَرِيرَ وَلاَ الدِّيبَاجَ، وَلاَ تَشْرَبُوا فِي آنِيَةِ الذَّهَبِ وَالفِضَّةِ، وَلاَ تَأْكُلُوا فِي صِحَافِهَا، فَإِنَّهَا لَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَنَا فِي الآخِرَةِ».
المزيد
Абдураҳмон ибн Абу Лайлодан ривоят қилинади: «Улар Ҳузайфа разияллоҳу анҳунинг ҳузурида эдилар. Шунда (хизматкоридан) сув талаб қилди ва бир мажусий сув олиб келди. Қўлларига идишни қўйганида унга ирғитдилар. «Мен уни биринчи ёки иккинчи марта қайтармаганимда (бу ишни қилмаган бўлардим). Мен Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг:
«Ипак ва дийбож кийманглар. Тилла ва кумуш идишларда ичманглар. Улардан ясалган товоқларда еманглар.Албатта, (мазкур нарсалар) бу дунёда улар учун, охиратда эса биз учун», деганларини эшитганман», деди.