หะดีษ: “ส่วนหนึ่งจากความสวยงามแห่งอิสลามของบุคคลหนึ่ง คือการละทิ้งสิ่งที่ไม่มีประโยชน์สำหรับเขา”

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«مِنْ حُسْنِ إِسْلَامِ المَرْءِ تَرْكُهُ مَا لَا يَعْنِيهِ».
[قال النووي: حديث حسن] - [رواه الترمذي وغيره] - [الأربعون النووية: 12]

จากอบู ฮูรัยเราะห์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า:
“ส่วนหนึ่งจากความสวยงามแห่งอิสลามของบุคคลหนึ่ง คือการละทิ้งสิ่งที่ไม่มีประโยชน์สำหรับเขา”
[อัล-นะวาวีย์ กล่าวว่า: หะดีษอยู่ในระดับหะสัน] - [บันทึกโดย อัตติรมิซีย์และคนอื่นๆ] - [40 หะดีษอิมามนะวะวีย์ - 12]

คำอธิบาย​

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ชี้แจงว่า: การที่มุสลิมคนหนึ่งจะมีความงามแห่งอิสลามอย่างสมบูรณ์ และมีความศรัทธาครบถ้วนนั้น คือการที่เขาห่างไกลจากสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกับตน ไม่ใช่เรื่องของเขา ไม่มีความสำคัญ และไม่เป็นประโยชน์ ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำ หรือแม้แต่เรื่องราวทางศาสนาและทางโลกที่ไม่เกี่ยวข้องกับเขา เพราะการยุ่งเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่ใช่หน้าที่ของตนเอง อาจทำให้เขาวอกแวกจนละเลยสิ่งที่ควรใส่ใจ หรืออาจนำไปสู่สิ่งที่เขาจำเป็นต้องหลีกเลี่ยง เพราะแท้จริงมนุษย์จะถูกสอบสวนถึงการกระทำของตนในวันกิยามะฮฺ

บทเรียนที่ได้รับจากฮะดีษ

1. มนุษย์ย่อมแตกต่างกันในระดับความเป็นอิสลาม และอิสลามจะเพิ่มพูนความดีงามให้มากยิ่งขึ้นด้วยการปฏิบัติบางประการ
2. การละทิ้งคำพูดและกิจกรรมที่ไร้สาระและเกินความจำเป็น ถือเป็นสัญญาณบ่งชี้ถึงความสมบูรณ์แห่งอิสลามของบุคคลนั้น
3. การส่งเสริมให้ผู้คนหมกมุ่นอยู่กับเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตนเอง ทั้งในเรื่องศาสนาและเรื่องทางโลก หากการละทิ้งสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องเป็นส่วนหนึ่งของหลักศาสนาอิสลามที่ดี การหมกมุ่นอยู่กับสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตนก็ถือเป็นความดีงามอย่างหนึ่ง
4. อิบนุ อัลก็อยยิม เราะหิมะฮุลลอฮ์ กล่าวว่า: ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ได้สรุปความศรัทธาทั้งหมดไว้ในคำเดียว โดยกล่าวว่า “ส่วนหนึ่งของอิสลามที่ดีของบุคคลหนึ่งนั้น คือการละทิ้งสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์กับเขา” ซึ่งรวมถึงสิ่งที่ไม่เกิดประโยชน์กับเขาทั้งหมด เช่น การพูด การมอง การฟัง การแสดงความก้าวร้าว การเดิน การคิด และการเคลื่อนไหวทั้งภายนอกและภายใน นี่คือถ้อยคำที่เพียงพอและชัดเจนเกี่ยวกับการยำเกรง (อัล-วะรัอฺ)
5. อิบนุรอญับ กล่าวว่า: หะดีษนี้เป็นหลักพื้นฐานของมารยาทที่ดี
6. การส่งเสริมให้ผู้คนแสวงหาความรู้ เพราะความรู้จะทำให้รู้ว่าอะไรสำคัญและอะไรไม่สำคัญ
7. การสั่งสอนความดี การห้ามปรามความชั่ว และการให้คำแนะนำ เป็นสิ่งที่มนุษย์ต้องใส่ใจ เพราะได้รับคำสั่งให้ทำเช่นนั้น
8. ความหมายทั่วไปของหะดีษมีดังนี้: การอยู่ห่างจากสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ทั้งสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงห้าม และสิ่งที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ไม่ชอบ รวมถึงสิ่งที่ไม่จำเป็นจากเรื่องทางโลกอาคีเราะฮ์ เช่น ข้อเท็จจริงที่มองไม่เห็น และรายละเอียดการตัดสินต่อสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างมา และเรื่องต่างๆ ซึ่งรวมถึงการถามและค้นหาปัญหาที่สันนิษฐานหรือเป็นสมมติฐานที่ยังไม่เกิดขึ้น หรือไม่น่าจะเกิดขึ้น หรือไม่สามารถจินตนาการได้.