عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ رضي الله عنه قَالَ:
أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَهْطٍ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ أَسْتَحْمِلُهُ، فَقَالَ: «وَاللَّهِ لاَ أَحْمِلُكُمْ، مَا عِنْدِي مَا أَحْمِلُكُمْ» ثُمَّ لَبِثْنَا مَا شَاءَ اللَّهُ فَأُتِيَ بِإِبِلٍ، فَأَمَرَ لَنَا بِثَلاَثَةِ ذَوْدٍ، فَلَمَّا انْطَلَقْنَا قَالَ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ: لاَ يُبَارِكُ اللَّهُ لَنَا، أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَسْتَحْمِلُهُ فَحَلَفَ أَنْ لاَ يَحْمِلَنَا فَحَمَلَنَا، فَقَالَ أَبُو مُوسَى: فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ، فَقَالَ: «مَا أَنَا حَمَلْتُكُمْ، بَلِ اللَّهُ حَمَلَكُمْ، إِنِّي وَاللَّهِ -إِنْ شَاءَ اللَّهُ- لا أَحْلِفُ عَلَى يَمِينٍ، فَأَرَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا، إِلَّا كَفَّرْتُ عَنْ يَمِينِي، وَأَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ».
المزيد
Аз Абумӯсои Ашъарӣ (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки гуфт:
Бо гурӯҳе аз ашъариён (аз қабилаи Ашъарӣ) назди Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) рафтем, то аз ӯ дархости маркаб (василаи сафар) намоем. Ӯ фармуд: "Қасам ба Аллоҳ, чизе надорам, ки шуморо савор кунам (ё ба шумо диҳам)." Пас аз муддате, барои Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) чанд шутур оварданд, барои мо се шутур доданд. Ҳангоме ки мо ба роҳ афтодем, баъзе аз мо ба ҳамдигар гуфтанд: "Худо бар мо баракат надиҳад! Мо назди Расули Худо омадем, ки ӯ ба мо маркаб диҳад, ӯ қасам хӯрд, ки моро маркаб намедиҳад, аммо моро маркаб дод."
Абумӯсо мегӯяд: Мо дубора назди Паёмбар рафтем ва инро ба ӯ гуфтем. Ӯ фармуд:
"Ман набудам, ки шуморо савор кардам, балки Аллоҳ буд, ки шуморо савор кард. Қасам ба Худо, - Иншоаллоҳ - ҳар гоҳ савганд ёд кунам, баъдан чизе беҳтар аз онро бубинам, ҳатман кафораи қасамро медиҳам ва он чизеро анҷом медиҳам, ки беҳтар аст."