حديث: روز قیامت، دوست داشتنی ترین شما، ونزدیک ترین شما برای همنشینی با من، با اخلاق ترین شماست

عَنْ جَابِرٍ رَضيَ اللهُ عنهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«إِنَّ مِنْ أَحَبِّكُمْ إِلَيَّ وَأَقْرَبِكُمْ مِنِّي مَجْلِسًا يَوْمَ القِيَامَةِ أَحَاسِنَكُمْ أَخْلاَقًا، وَإِنَّ أَبْغَضَكُمْ إِلَيَّ وَأَبْعَدَكُمْ مِنِّي مَجْلِسًا يَوْمَ القِيَامَةِ الثَّرْثَارُونَ وَالمُتَشَدِّقُونَ وَالمُتَفَيْهِقُونَ»، قَالُوا: يَا رَسُولَ اللهِ، قَدْ عَلِمْنَا الثَّرْثَارُونَ وَالمُتَشَدِّقُونَ فَمَا الْمُتَفَيْهِقُونَ؟ قَالَ: «الْمُتَكَبِّرُونَ».
[صحيح] - [رواه الترمذي] - [سنن الترمذي: 2018]

از جابر رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
«روز قیامت، دوست داشتنی ترین شما، ونزدیک ترین شما برای همنشینی با من، با اخلاق ترین شماست، و ناپسندترین و دورترین شما برای همنشینی با من در روز قیامت، کسی است که با تکلف زیاد حرف می زند (ثرثار)، کسی که زیاد حرف می زند و خود را از دیگران فهیمده تر می داند (متشدقون)، کسی که با کبر و غرور با دهن پُر سخن می گوید (متفیهقون)، صحابه پرسیدند: یا رسول الله! ثرثاران ومتشدقان را شناختیم، متفیهقان چه کسانی هستند؟ فرمودند: آنها متکبران هستند».
[صحیح] - [ترمذی روایت کرده] - [سنن ترمذی - 2018]

توضیح

پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهد کسی دوست داشتنی تر شما برایم در دنیا و نزدیک شما در مجلس با من در روز قیامت، کسی است که اخلاق نیکو دارند، و منفورترین شما برایم در دنیا و دورترین شما در مجلس بد اخلاق ترین شماست، (الثرثارون) که با تکلف زیاد و خروج از حق حرف می زنند، (والمتشدقون) کسی که به وسعت و کبر و دهن پُر حرف می زند، برای ابراز فصاحت و تعظیم حرف هایش بدون احتیاط و برحذر بودن، (و المتفیقهون) گفتند: یا رسول الله، پرحرفان و با کبر سخن گفتگان را شناختیم، پس متفیقهون کی ها هستند؟ فرمودند: متكبران، مسخره كنندگان مردم، كه حرفای زیاد می گویند و دهن خود را برای آن باز می نمایند.

از فوائد حدیث

1. اخلاق نیکو یکی از اسباب محبت و نزدیک بودن به رسول الله صلی الله علیه وسلم در روز قیامت می باشد، در حالی که بد اخلاقی عکس آن است.
2. اخلاق نیک یکی از اسباب محبت مردم با یکدیگر است، در حال که اخلاق بد عکس آن است.
3. تشویق به اخلاق نیک، تواضع و عدم شدت و متکلف بودن.
4. انذار از گفتار از جهت تکثیر و تکبر و بزرگ نمایی و تکلّف.