عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ رَضِيَ اللَّهِ عَنْهُ قَالَ: أَتَى النَّبِيَّ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! إِنَّ شَرَائِعَ الإِسْلَامِ قَدْ كَثُرَتْ عَلَيْنَا، فَبَابٌ نَتَمَسَّكُ بِهِ جَامِعٌ؟ قَالَ:
«لاَ يَزَالُ لِسَانُكَ رَطْبًا مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ».
وفي رواية: مِنْ حَدِيثِ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: آخِرُ مَا فَارَقْتُ عَلَيْهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ قُلْتُ: أَيُّ الأَعْمَالِ خَيْرٌ وَأَقْرَبُ إِلَى اللَّهِ؟ قَالَ: «أَنْ تَمُوتَ وَلِسَانُكَ رَطْبٌ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ».
المزيد
ਅਬਦੁੱਲਾਹ ਬਿਨ ਬੁਸਰ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ) ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਬੀ ﷺ ਕੋਲ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ: ਹੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ! ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ (ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼) ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਅਮਲ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਈਏ। ਆਪ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ:
"ਤੇਰੀ ਜ਼ਬਾਨ ਹਰ ਵੇਲੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਜ਼ਿਕਰ (ਸਿਮਰਨ) ਨਾਲ ਤਰ (ਭਰੀ) ਰਹੇ।" ਮੁਆਜ਼ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ) ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀ ਇੱਕ ਰਿਵਾਇਤ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਰਸੂਲ ﷺ ਤੋਂ ਜੁਦਾ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਆਪ ﷺ ਤੋਂ ਆਖਰੀ ਗੱਲ ਇਹ ਪੁੱਛੀ ਸੀ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਅਮਲ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ?” ਆਪ ﷺ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਹਾਡੀ ਮੌਤ ਇਸ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਬਾਨ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਜ਼ਿਕਰ ਨਾਲ ਤਰ ਰਹੇ।"