عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ رَضِيَ اللَّهِ عَنْهُ قَالَ: أَتَى النَّبِيَّ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! إِنَّ شَرَائِعَ الإِسْلَامِ قَدْ كَثُرَتْ عَلَيْنَا، فَبَابٌ نَتَمَسَّكُ بِهِ جَامِعٌ؟ قَالَ:
«لاَ يَزَالُ لِسَانُكَ رَطْبًا مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ».
وفي رواية: مِنْ حَدِيثِ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: آخِرُ مَا فَارَقْتُ عَلَيْهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ قُلْتُ: أَيُّ الأَعْمَالِ خَيْرٌ وَأَقْرَبُ إِلَى اللَّهِ؟ قَالَ: «أَنْ تَمُوتَ وَلِسَانُكَ رَطْبٌ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ».
المزيد
Abdullah bin Busr (Allah ondan razı olsun) rəvayət edir ki, bir kişi Peyğəmbərin (sallallahu aleyhi va səlləm) yanına gəlib belə dedi: “Ey Allahın elçisi! İslam ayinlərinin çoxluğu bizə ağır gəldi. Bütün xeyirli əməlləri əhatə edən bir qapı varmı, biz ondan möhkəm yapışaq?”. Peyğəmbər (sallallahu aleyhi vasəlləm) ona belə dedi:
"Dilin daima Allahı zikr etməklə yaş qalsın". Bir başqa rəvayətdə isə Muaz ibn Cəbəl (Allah ondan razı olsun) belə demişdir: Peyğəmbər (səllallahu əleyhi və səlləm) ilə son görüşümdə ona söylədiyim söz belə olmuşdu: "Əməllərin hansı daha xeyirli və Allaha daha yaxın olanıdır?". Peyğəmbər (səllallahu əleyhi və səlləm) belə buyurdu: "Dilin İzzət və Cəlal sahibi Allahın zikri ilə yaş olarkən ölməyindir."
