عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المؤْمنينَ رَضيَ اللهُ عنها قَالَت:
قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: حَسْبُكَ مِنْ صَفِيَّةَ كَذَا وَكَذَا، -قَالَ أَحدُ الرُّوَاةِ: تَعْنِي قَصِيرَةً- فَقَالَ: «لَقَدْ قُلْتِ كَلِمَةً لَوْ مُزِجَتْ بِمَاءِ الْبَحْرِ لَمَزَجَتْهُ» قَالَتْ: وَحَكَيْتُ لَهُ إِنْسَانًا، فَقَالَ: «مَا أُحِبُّ أَنِّي حَكَيْتُ إِنْسَانًا وَأَنَّ لِي كَذَا وَكَذَا».
المزيد
Aisha, de moeder der gelovigen, moge Allah tevreden zijn met haar, heeft gezegd:
Ik zei tegen de Profeet (vrede zij met hem): "Het volstaat dat Saffiya al zó en zó is." (Een van de vertellers voegde toe: "Ze bedoelde daarmee dat Safiyya klein van gestalte was) De Profeet antwoordde toen: "Je hebt een woord uitgesproken als het in de zee zou worden gemengd, het water zou verontreinigen" Ze zei: "ik heb iemand nagebootst." De Profeet zei daarop: " zou het niet fijn vinden om iemand na te bootsen, zelfs niet als ik daarvoor dit of dat zou krijgen".
