بروز رسانی: قلب پیرمرد در دو چیز جوان می‌ماند: در دوست داشتن دنیا و آرزوی دور و دراز

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«لاَ يَزَالُ قَلْبُ الكَبِيرِ شَابًّا فِي اثْنَتَيْنِ: فِي حُبِّ الدُّنْيَا وَطُولِ الأَمَلِ».
[صحيح] - [رواه البخاري] - [صحيح البخاري: 6420]

از ابوهریره رضی‌الله‌عنه‌ روایت است که گفت: از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم شنیدم که می‌فرمودند:
«لَا يَزَالُ قَلْبُ الْكَبِيرِ شَابًّا فِي اثْنَتَيْنِ: فِي حُبِّ الدُّنْيَا وَطُولِ الْأَمَلِ». یعنی: «قلب پیرمرد در دو چیز جوان می‌ماند: در دوست داشتن دنیا و آرزوی دور و دراز».
[صحیح است] - [به روایت بخاری] - [صحیح بخاری - 6420]

شرح

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر داده‌اند که فرد پیر، جسمش پیر و ضعیف می‌شود، اما قلبش در دوست داشتن دو چیز جوان می‌ماند: اول: دوست داشتن دنیا از طریق [جمع‌آوری] مال فراوان. و دوم: [دوست داشتن] زندگی و عمر طولانی و آرزوی [دراز].

از نکات این حدیث

1. این حدیث، سرشت و طبیعت انسان را بیان می‌کند که بر دوستیِ دنیا و آرزوهای دراز آفریده شده است.
2. در این حدیث، اشاره‌ای به ناپسند بودنِ آرزوی دراز و حرص بر جمع‌آوری مال وجود دارد. این نکته، لزوم آمادگی برای مرگ، فضیلت صدقه برای ثروتمند و فضیلت خویشتن‌داری برای فقیر را اقتضا می‌کند.
3. محبوب‌ترین چیزها نزد فرزند آدم، جانِ خود اوست و به همین دلیل به باقی ماندنِ آن علاقه‌مند است؛ پس به همین خاطر عمر طولانی را دوست دارد. و مال را نیز دوست دارد؛ زیرا مال از بزرگ‌ترین اسباب برای دوام سلامتی و لذت بردن است. پس هرگاه نزدیک شدنِ پایانِ آن را احساس کند, محبتش به آن و رغبتش به دوام آن شدیدتر می‌شود.