حديث: دل بزرگ سال همواره در دو چیز جوان می ماند: محبت با دنیا و امید طولانی

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«لاَ يَزَالُ قَلْبُ الكَبِيرِ شَابًّا فِي اثْنَتَيْنِ: فِي حُبِّ الدُّنْيَا وَطُولِ الأَمَلِ».
[صحيح] - [رواه البخاري] - [صحيح البخاري: 6420]

این ترجمه نیاز به بررسی و تدقیق بیشتر دارد.

از ابو هریره رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم را شنیدم که می فرمودند:
دل بزرگ سال همواره در دو چیز جوان می ماند: محبت با دنیا و امید طولانی.
[صحیح] - [بخاری روایت کرده] - [صحیح بخاری - 6420]

توضیح

پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که پیرمرد پیر می شود و بدنش ضعیف می شود ولی دلش در دوست داشتن دو چیز جوان می ماند: اول: محبت دنیا با کثرت مال. دوم: طولانی بودن زندگی و عمر و معیشت و امید.

از فوائد حدیث

1. بیان آنچه که انسان به آن آراسته شده، یعنی محبت با دنیا و امید طولانی.
2. اشاره به مذموم پنداشتن امیدهای طولانی، و حرص ورزی به جمع آوری مال، زیرا این امر مستلزم آمادگی برای مرگ و فضیلت صدقه برای ثروتمندان، تعفف و پرهیز برای فقیر است.
3. محبوب ترین چیز نزد فرزند آدم، خود اوست، و خواهان دوام آن است، بنابر این عمر طولانی، و مال را دوست می دارد؛ زیرا یکی از بزرگترین اسباب تداوم سلامتی و لذت است، بنابراین هر گاه احساس کند که رو به اتمام است، محبت و اشتیاقش برای دوام آن بیشتر می شود.