بروز رسانی: هر کس یک روز در راه الله روزه بگیرد، الله چهرهٔ او را [به اندازهٔ] هفتاد سال از آتش [دوزخ] دور می‌گرداند

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:

«مَنْ صَامَ يَوْمًا فِي سَبِيلِ اللهِ بَاعَدَ اللهُ وَجْهَهُ عَنِ النَّارِ سَبْعِينَ خَرِيفًا».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 1153]

از ابوسعید خُدری رضی الله عنه روایت است که گفت: شنیدم که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
«مَنْ صَامَ يَوْمًا فِي سَبِيلِ اللهِ بَاعَدَ اللهُ وَجْهَهُ عَنِ النَّارِ سَبْعِينَ خَرِيفًا». یعنی: «هر کس یک روز در راه الله روزه بگیرد، الله چهرهٔ او را [به اندازهٔ] هفتاد سال از آتش [دوزخ] دور می‌گرداند».
[صحیح است] - [بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند] - [صحیح مسلم - 1153]

شرح

پیامبر صلی الله علیه و سلم بیان کرده‌اند که هر کس یک روز در راه جهاد روزه بگیرد - و گفته شده در جهاد و غیر آن - در حالی که برای خدا خالصانه و برای طلب ثواب و پاداش از او باشد، خداوند با فضل خود، او را به اندازهٔ هفتاد سال از آتش دور می‌گرداند.

از نکات این حدیث

1. نووی می‌گوید: [در این حدیث] فضیلت روزه در راه خدا بیان شده است، و این حکم برای کسی است که با روزه گرفتن متضرر نشود، و حقی را به خاطر آن از دست ندهد، و جنگیدن او یا دیگر امور مهم جهادش به خاطر آن دچار اختلال نشود.
2. تشویق و ترغیب به روزهٔ مستحب.
3. واجب بودن اخلاص و طلب رضایت خداوند، و اینکه [شخص] برای ریا و شهرت‌طلبی و یا برای مقاصد دیگر روزه نگیرد.
4. سِندی گفته است: این سخن [پیامبر] که «در راه خدا»، این احتمال را دارد که منظور، صرفاً خالص کردن نیت باشد، و این احتمال را نیز دارد که منظور این باشد که در حال جهاد و جنگ روزه گرفته باشد، و معنای دوم [بیشتر] به ذهن متبادر می‌شود.
5. ابن حجر گفته است: این سخن که «هفتاد خریف» (هفتاد پاییز)؛ خریف زمان مشخصی از سال است و منظور از آن در اینجا خود «سال» است. و اختصاص دادن «پاییز» به ذکر، به جای سایر فصول - تابستان، زمستان و بهار - به این دلیل است که خریف پربارترین فصل است، زیرا در آن میوه‌ها چیده می‌شود.