عَنْ أُمَيْمَةَ بِنْتِ رُقَيْقَةَ رضي الله عنها أَنَّهَا قَالَتْ:
أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نِسْوَةٍ مِنَ الْأَنْصَارِ نُبَايِعُهُ، فَقُلْنَا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، نُبَايِعُكَ عَلَى أَلَّا نُشْرِكَ بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلَا نَسْرِقَ، وَلَا نَزْنِيَ، وَلَا نَأْتِيَ بِبُهْتَانٍ نَفْتَرِيهِ بَيْنَ أَيْدِينَا وَأَرْجُلِنَا، وَلَا نَعْصِيَكَ فِي مَعْرُوفٍ، قَالَ: «فِيمَا اسْتَطَعْتُنَّ، وَأَطَقْتُنَّ» قَالَتْ: قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَرْحَمُ بِنَا، هَلُمَّ نُبَايِعْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنِّي لَا أُصَافِحُ النِّسَاءَ، إِنَّمَا قَوْلِي لِمِائَةِ امْرَأَةٍ كَقَوْلِي لِامْرَأَةٍ وَاحِدَةٍ، أَوْ مِثْلُ قَوْلِي لِامْرَأَةٍ وَاحِدَةٍ».
المزيد
Умејма бинт Рукајка, Аллах нека е задоволен со неа, раскажува:
„Дојдов кај Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, заедно со неколку жени од енсариите, за да му дадеме завет на верност. Рековме: ,О Божји пратенику, ти даваме завет дека нема да Му припишуваме ништо на Аллах, нема да крадеме, нема да правиме прељуба, нема клеветиме никого со она што самите ќе ги измислиме, ниту ќе ти се спротивставуваме во доброто што ќе ни го наредиш.‘ Тој ни рече: ,Според вашата можност и сила.‘ А ние рековме: ,Аллах и Неговиот пратеник се помилостиви кон нас. Повели, прими го нашиот завет, о Божји пратенику!‘ Но тој, салаллаху алејхи ве селем, рече: ,Јас не се ракувам со жени. Моите зборови упатени кон сто жени се исто како да се упатени кон една – или се еднакви на зборовите што ги упатувам кон една жена.‘“
