عن عبدِ الله بن عمرو رضي الله عنهما قال:
كنتُ أكتبُ كلَّ شيءٍ أسمعُه من رسولِ الله صلَّى الله عليه وسلم أُريدُ حفْظَه، فنهتْني قريشٌ، وقالوا: أتكْتبُ كلَّ شيءٍ تَسمَعُه من رسول الله صلَّى الله عليه وسلم، ورسولُ الله صلَّى الله عليه وسلم بَشَرٌ يتكلَّمُ في الغضَبِ والرِّضا؟ فأمسَكتُ عن الكتاب، فذكرتُ ذلك لرسول الله صلَّى الله عليه وسلم، فأومأ بإصبَعِه إلى فيه، فقال: «اكتُبْ، فوالذي نفسي بيدِه، ما يَخرُجُ منه إلا حقٌّ».
المزيد
عه‌بدولڵاهێ كوڕێ عه‌مری (خودێ ژ هه‌ردووكان ڕازی بیت) دبێژیت:
هه‌ر تشته‌كێ من ژ پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گوهـ لێ ببا دا نڤێسم دا كو ژبه‌ر بكه‌م، ڤێجا قوڕه‌یشییان ئه‌ز ژ ڤێ چه‌ندێ پاشڤه‌برم و گۆتن: ئه‌رێ تو هه‌ر تشته‌كێ ژ پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گوهـ لێ دبی د نڤێسی و پێغه‌مبه‌رێ خودێ ژی (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) مرۆڤه و ده‌مێ توڕه‌بوون و ده‌مێ كه‌یفخۆشییێ ژی دئاخڤیت؟ له‌وا من ده‌ست ژ نڤێسینێ كێشان و ئه‌ز ڕاوه‌ستیام، پاشی من ئه‌و چه‌نده بۆ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) به‌حس كر، وی ژی ب تبلێن خۆ ئیشاره‌ت بۆ ده‌ڤێ خۆ كر و گۆت: ((بـنڤیسه، چونكی ئه‌ز ب وی خودایی كه‌مه یێ نه‌فسا من د ده‌ستێ ویدا، چ تشت ژ ڤی ده‌ڤی ده‌رناكه‌ڤیت ئه‌گه‌ر حه‌قی نه‌بیت)).
