หะดีษ: เราทานอาหารซะฮูรร่วมกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จากนั้นท่านนบีก็ลุกขึ้นขึ้นเพื่อไปละหมาด ฉันกล่าวว่า: ระหว่างการอาซานและการทานซะฮูรนั้นมีระยะเวลาห่างกันเท่าใด? ท่านนบีตอบว่า : ประมาณห้าสิบโองการ

عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ:
تَسَحَّرْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلاةِ، قُلْتُ: كَمْ كَانَ بَيْنَ الأَذَانِ وَالسَّحُورِ؟ قَالَ: قَدْرُ خَمْسِينَ آيَةً.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 1921]

จากซัยด์ บิน ษาบิต เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า:
เราทานอาหารซะฮูรร่วมกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จากนั้นท่านนบีก็ลุกขึ้นขึ้นเพื่อไปละหมาด ฉันกล่าวว่า: ระหว่างการอาซานและการทานซะฮูรนั้นมีระยะเวลาห่างกันเท่าใด? ท่านนบีตอบว่า : ประมาณห้าสิบโองการ
[เศาะฮีห์] - [บันทึกโดย อัล-บุคอรีย์ และมุสลิม] - [เศาะฮีห์ อัลบุคอรีย์ - 1921]

คำอธิบาย​

บรรดาเศาะฮาบะห์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุม บางคน รับประทานอาหารซูฮูรร่วมกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จากนั้นท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ลุกขึ้นเพื่อไปละหมาดฟัจญ์ริ อนัสกล่าวกับซัยด์ บิน ษาบิต เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ว่า: ระยะเวลาระหว่างการอะซานและการสิ้นสุดการทานซะฮูรคือเท่าใด? ซัยด์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: เท่ากับการอ่านอายะฮ์กุรอานที่มีความยาวปลานกลาง ประมาณ 50 อายะฮ์ ที่ไม่ยาวเกินไป ไม่สั้นเกินไป และไม่เร็วเกินไปหรือไม่ช้าเกินไป

บทเรียนที่ได้รับจากฮะดีษ

1. เป็นการดีกว่าที่จะล่าช้าการทานซะฮูรก่อนรุ่งสางแค่นิดเดียว เพราะการล่าช้านั้น จะมีประโยชน์ต่อร่างกายมากขึ้นและจะได้รับประโยชน์ของเขาในวันนั้นมากขึ้น
2. ความประเสริฐของท่านอาหารซะฮูรล่าช้าไปจนเกือบแสงอรุณขึ้น ก็เพราะว่า เมื่อทานอาหารซะฮูรล่าช้า จะเป็นประโยชน์ต่อร่างกายมากขึ้น และในช่วงเวลากลางวัน ประโยชน์ก็จะย้อนกลับมาหาตัวเขามากขึ้น
3. การเอาใจใส่ของบรรดาเศาะฮาบะฮ์ ต่อการอยู่ร่วมกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เพื่อเรียนรู้จากท่าน
4. ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ปฏิบัติต่อบรรดาเศาะฮาบะฮ์ของท่านอย่างดี โดยท่านนั้นเคยร่วมรับประทานอาหารกับพวกเขา
5. เวลาของการเริ่มถือศีลอดคือ เมื่อแสงอรุณขึ้น
6. คำกล่าวของเขา ที่ว่า: “ระหว่างการอาซานและการทานซะฮูรนั้นมีระยะเวลาห่างกันเท่าใด?” หมายถึง ระหว่างการทานซะฮูรและการอิกอมะฮ์ เพราะเขากล่าวไว้ในหะดีษอีกบทหนึ่งว่า “ระยะเวลาระหว่างการทานซะฮูรเสร็จและการเข้าสู่ละหมาดนั้น นานเท่าเท่าใด?” ซึ่งหะดีษต่าง ๆ ก็ได้อธิบายสนับสนุนกัน
7. อัล-มุฮัลลับ กล่าวว่า: ในหะดีษนี้มีการประเมิณเวลาโดยใช้การกระทำเป็นเกณฑ์ ซึ่งชาวอาหรับก็มีการทำในลักษณะนี้ เช่นการที่พวกเขากล่าวว่า: เท่ากับระยะเวลาที่ใช้ในการรีดนมแกะ และเท่ากับระยะเวลาที่ใช้ในการเชือดอูฐ ดังนั้นซัยด์ บิน ษาบิต เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ จึงกล่าวว่าการประมาณการดังกล่าวโดยการอ่าน เป็นสิ่งบ่งชี้ว่าเวลานั้นเป็นเวลาแห่งการทำอิบาดะฮ์โดยการอ่านอัลกุรอาน และหากพวกเขาประมาณเวลา โดยไม่เอามาเกี่ยวเนื่องกับการกระทำ พวกเขาคงจะพูดว่า: จำนวน 1 ขั้น หรือ 10 - 12 นาที
8. อิบนุอบี ญัมเราะห์ กล่าวว่า: ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จะเลือกปฏิบัติในสิ่งที่ดีที่สุดแก่ประชาชาติของท่าน และท่านก็จะปฏิบัติมันด้วย เพราะถ้าท่านไม่รับประทานอาหารซะฮูร ประชาชาติของท่านก็จะทำตามท่าน ซึ่งจะทำให้เกิดความยากลำบากแก่บางคน และถ้าท่านรับประทานซะฮูรตอนดึก ก็จะเกิดความยากลำบากแก่คนที่ง่วงนอน เพราะอาจทำให้พวกเขาละทิ้งการละหมาดซุบฮิ หรือ ต้องใช้ความอดทนที่จะต้องนอนดึก