ហាទីស្ហ: ពួកយើងបានទទួលទានបាយបួសពេលទៀបភ្លឺ(សាហួរ)ជាមួយនឹងណាពី ﷺ ។ បន្ទាប់មក លោកបានក្រោកទៅសឡាត។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ រវាងអាហ្សាន និងការទទួលទានបាយបួស តើមានរយៈពេលប៉ុន្មាន? គាត់បានឆ្លើយថា៖ “ប្រហែលនឹងការសូត្រគម្ពីរគួរអានចំនួន៥០អាយ៉ាត់”។
عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ:
تَسَحَّرْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلاةِ، قُلْتُ: كَمْ كَانَ بَيْنَ الأَذَانِ وَالسَّحُورِ؟ قَالَ: قَدْرُ خَمْسِينَ آيَةً.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 1921]
المزيــد ...
អំពី ហ្សេទ ពិន សាពីត رضي الله عنه បាននិយាយថា៖
ពួកយើងបានទទួលទានបាយបួសពេលទៀបភ្លឺ(សាហួរ)ជាមួយនឹងណាពី ﷺ ។ បន្ទាប់មក លោកបានក្រោកទៅសឡាត។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ រវាងអាហ្សាន និងការទទួលទានបាយបួស តើមានរយៈពេលប៉ុន្មាន? គាត់បានឆ្លើយថា៖ “ប្រហែលនឹងការសូត្រគម្ពីរគួរអានចំនួន៥០អាយ៉ាត់”។
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري - 1921]
សហាហ្ពាត់មួយចំនួនបានទទួលទានបាយបួសពេលទៀបភ្លឺ(សាហួរ)ជាមួយនឹងណាពី ﷺ ។ បន្ទាប់មក លោកបានក្រោកទៅសឡាតស៊ូពុស។ អាណាស បានសួរ ហ្សេទ ពិន សាពីត رضي الله عنه ថា៖ តើរវាងការអាហ្សាន និងការទទួលទានបាយបួសរួចរាល់ មានរយៈពេលប៉ុន្មាន? ពេលនោះ ហ្សេទ رضي الله عنه បានឆ្លើយថា៖ ប្រហែលនឹងការសូត្រគម្ពីរគួរអានចំនួន៥០អាយ៉ាត់ ដែលជាអាយ៉ាត់មធ្យម មិនវែងពេក មិនខ្លីពេក និងមិនសូត្រលឿនពេក ហើយក៏មិនសូត្រយឺតពេកដែរ។
មេរៀនដែលទាញបានពីហាទីស្ហ
- ឧត្តមភាពនៃការពន្យារពេលហូបបាយបួសរហូតដល់ជិតហា្វជើរះ(អាហ្សានស៊ូពុស) ព្រោះវាផ្តល់នូវប្រយោជន៍ជាច្រើនដល់រាងកាយ និងផ្តល់ថាមពលកាន់តែច្រើនសម្រាប់ថ្ងៃនោះ។
- បញ្ជាក់ពីការយកចិត្តទុកដាក់របស់សហាហ្ពាត់ رضي الله عنهم ក្នុងការជួបជុំជាមួយណាពី ﷺ ដើម្បីរៀនសូត្រពីលោក។
- ទំនាក់ទំនងល្អរបស់ណាពី ﷺ ជាមួយនឹងបណ្តាសហាហ្ពាត់របស់លោក ដោយលោកទទួលទានអាហារជាមួយពួកគេ។
- ពេលវេលាដែលត្រូវឈប់បរិភោគនិងផឹក គឺនៅពេលដែលហ្វាជើររះ(អាហ្សានស៊ូពុស)។
- ពាក្យថា៖ “រវាងអាហ្សាន និងការទទួលទានបាយបួស តើមានរយៈពេលប៉ុន្មាន?” គឺមានន័យថារវាងការទទួលទានបាយបួស និងការអ៊ីក៏ម៉ះ ដោយយោងលើពាក្យពេចន៍នៅក្នុងហាទីស្ហមួយផ្សេងថា៖ “តើរវាងពេលដែលគាត់ទាំងពីរទទួលទានបាយបួសរួចរាល់ និងពេលដែលគាត់ទាំងពីរចាប់ផ្តើមសឡាតនោះ មានរយៈពេលប៉ុន្មាន”? ហើយហាទីស្ហទាំងឡាយ គឺបកស្រាយគ្នាទៅវិញទៅមក។
- អាល់មូហាល់ឡឹប បាននិយាយថា៖ ហាទីស្ហនេះ គឺបង្ហាញពីការវាស់វែងពេលវេលាដោយសកម្មភាពរាងកាយ។ នេះជារបៀបដែលជនជាតិអារ៉ាប់ប្រើដើម្បីវាស់ពេលវេលាដោយសកម្មភាពការងារ ដូចជាពួកគេនិយាយថា៖ រយៈពេលបូតយកទឹកដោះចៀម ឬរយៈពេលសម្លាប់អូដ្ឋ។ ដូច្នេះហើយបានជា ហ្សេទ ពិន សាពីត رضي الله عنه បានផ្លាស់ប្តូរការវាស់ពេលវេលានោះដោយការសូត្រគម្ពីរគួរអាន ដើម្បីបង្ហាញថាពេលវេលានោះ គឺជាពេលនៃការគោរពសក្ការៈតាមរយៈការសូត្រគម្ពីរគួរអាន។ ប្រសិនបើពួកគេវាស់ពេលវេលាដោយមិនប្រើសកម្មភាពទេ នោះគាត់នឹងនិយាយថា៖ រយៈពេលមួយដឺក្រេ ឬ មួយភាគបីមួយម៉ោង(២០នាទី)ជាដើម។
- អ៊ិពនូ អាពី ជុមរ៉ោះ បាននិយាយថា៖ ណាពី ﷺ លោកតែងពិនិត្យមើលអ្វីដែលងាយស្រួលបំផុតសម្រាប់ប្រជាជាតិរបស់លោក ហើយលោកធ្វើប្រការនោះ ពីព្រោះប្រសិនបើលោកមិនទទួលទានអាហារបួសទេនោះ ពួកគេប្រាកដជាធ្វើតាមលោកជាមិនខាន ហើយវាអាចពិបាកសម្រាប់ពួកគេខ្លះ។ ហើយប្រសិនបើលោកទទួលទានអាហារបួសនៅពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ វាក៏អាចពិបាកសម្រាប់អ្នកដែលគេងលង់លក់ផងដែរ ដែលអាចនាំឱ្យពួកគេខកខានមិនបានសឡាតស៊ូពុស ឬត្រូវប្រឹងជម្នះនឹងការងងុយគេង។
បញ្ជីទាំងអស់
បន្ថែមទៀត
- ហាទីស្ហ: តើលោកយល់យ៉ាងណា ប្រសិនបើខ្ញុំប្រតិបត្តិសឡាតដែលគេដាក់កាតព្វកិច្ច ខ្ញុំបួសខែរ៉ម៉ាហ្ទន ខ្ញុំប្រព្រឹត្តនូវអ្វីដែលគេអនុញ្ញាត ខ្ញុំចៀសវាងពីប្រការដែលគេហាមឃាត់
- ហាទីស្ហ: “មនុស្សលោកនៅតែស្ថិតក្នុងប្រការល្អជានិច្ច ដរាបណាពួកគេរួសរាន់ក្នុងការស្រាយបួស”។
- ហាទីស្ហ: “ចូរពួកអ្នកទទួលទានអាហារបួសពេលទៀបភ្លឺ(សាហួរ) ព្រោះការទទួលទានអាហារបួស គឺមានពរជ័យ”។