Hadithi: “Të gjitha zemrat e njerëzve janë mes dy Gishtave të Mëshiruesit, sikur të ishin një zemër e vetme: e kthen atë nga të dojë.”

عَن عَبْدِ اللهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ رضي الله عنهما أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ:
«إِنَّ قُلُوبَ بَنِي آدَمَ كُلَّهَا بَيْنَ إِصْبَعَيْنِ مِنْ أَصَابِعِ الرَّحْمَنِ، كَقَلْبٍ وَاحِدٍ، يُصَرِّفُهُ حَيْثُ يَشَاءُ» ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اللهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 2654]

Abdullah ibn Amër ibn Asi (Allahu qoftë i kënaqur me të dy!) tregon se e ka dëgjuar të Dërguarin e Allahut ﷺ duke thënë:
“Të gjitha zemrat e njerëzve janë mes dy Gishtave të Mëshiruesit, sikur të ishin një zemër e vetme: e kthen atë nga të dojë.” Pastaj i Dërguari i Allahut ﷺ u lut: “O Allah, Ti që i kthen zemrat, na i kthe zemrat tona nga adhurimi Yt!”
[Ky hadith është sahih] - [E shënon Muslimi] - [Sahihu i Muslimit - 2654]

Shpjegimi

Profeti ﷺ në këtë hadith ka treguar se zemrat e të gjithë bijve të Ademit, pra njerëzve, janë në mes të dy Gishtave të të Gjithëmëshirshmit, sikur një zemër e vetme; Ai e kthen nga të dojë; nëse do, e bën ta pranojnë të vërtetën, e nëse do, e devijon nga e vërteta. Kthimin që Allahu ua bën të gjithë zemrave është sikur kthimin që ia bën një zemre të vetme; Atë asgjë nuk e pengon. Pastaj Profeti ﷺ bëri lutje: "O Allah, Ti që i kthen zemrat, herë në adhurim, herë në mëkat, herë duke të të përmenduar, herë duke të të harruar, na i kthe zemrat tona nga adhurimi Yt!"

Mësime nga hadithi

1. Pohimi i kadert (caktimit hyjnor) dhe se Allahu i udhëheq zemrat e robërve të Tij në varësi të kaderit që ua shkroi.
2. Muslimani duhet ta lusë Zotin e tij në vazhdimësi ta përforcojë në të vërtetën dhe udhëzimin.
3. Allahut duhet t'i frikësohemi dhe të lidhemi vetëm me Të, i cili nuk ka ortak.
4. Imam Axhurriu (Allahu e pastë mëshiruar!) ka thënë: "Ithtarët e së vërtetës e përshkruajnë Allahun e Lartmadhërar me atë që Ai e ka përshkruar Veten e Tij, dhe me atë që i Dërguari i Tij ﷺ e ka përshkruar Atë, si dhe me atë që e kanë përshkruar Atë shokët (sahabët) e tij ﷺ. Ky është drejtimi (medhhebi) i dijetarëve, që i janë përmbajtur (së vërtetës) dhe nuk kanë shpikur bidate (risi në fe). Pra, Ehli Suneti ia pohojnë Allahut ata emra dhe cilësi që Ai vetë ia ka vërtetuar Vetes, pa bërë tahrif (shtrembërim), tatil (mohim/refuzim), tekjif (pyetje "si është?"/formësim), apo temthil (shëmbëllim). Gjithashtu, ata ia mohojnë Allahut atë që Ai Vetë e ka mohuar për Veten e Tij, dhe heshtin për atë që nuk është pohuar as mohuar. Allahu i Lartësuar thotë: "Asgjë nuk i shëmbëllen Atij dhe Ai është Gjithëdëgjuesi, Gjithëshikuesi." (Esh Shura, 11)."