عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«إِنَّمَا مَثَلُ صَاحِبِ القُرْآنِ كَمَثَلِ صَاحِبِ الإِبِلِ المُعَقَّلَةِ، إِنْ عَاهَدَ عَلَيْهَا أَمْسَكَهَا، وَإِنْ أَطْلَقَهَا ذَهَبَتْ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 5031]
المزيــد ...
Ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë:
“Ai që e di Kuranin përmendsh, shëmbëllen me pronarin e devesë së lidhur: nëse e mban për litari, ajo rri, e, nëse e lëshon, ikën.”
[Sahih] - [Muttefek alejhi] - [Sahihu i Buhariut - 5031]
Profeti ﷺ e shëmbëlleu atë që e mëson Kuranin dhe është i rregullt në leximin e tij, qoftë duke e lexuar nga mushafi apo përmendsh, me një njeri që ka deve të lidhura nga gjunjët me litar. Nëse i mban të lidhura, ato mbeten nën kontrollin e tij, por nëse ua zgjidh lidhëset, ato ikin dhe largohen. Po kështu, shoqëruesi, hafizi i Kuranit, për sa kohë që e lexon, e mban mend atë, ndërsa nëse e lë pas dore, e harron. Sa kohë që lidhja me të ruhet vazhdimisht, edhe memorizimi mbetet i qëndrueshëm.