عَنْ عَلِيٍّ رضي الله عنه قَالَ:
كُنْتُ رَجُلًا مَذَّاءً وَكُنْتُ أَسْتَحْيِي أَنْ أَسْأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَكَانِ ابْنَتِهِ فَأَمَرْتُ الْمِقْدَادَ بْنَ الْأَسْوَدِ فَسَأَلَهُ فَقَالَ: «يَغْسِلُ ذَكَرَهُ وَيَتَوَضَّأُ».
وَلِلبُخَاريِّ: فَقَالَ: «تَوَضَّأْ وَاغْسِلْ ذَكَرَكَ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 303]
المزيــد ...
عهلی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت:
ئهز زهلامهك بووم گهلهك مهزی ژ من دهات و من شهرم دكر پرسیارێ ژ پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) بكهم، چونكی كچا وی ل دهڤ من بوو (ههڤژینا من بوو)، ڤێجا من فهرمان ل میقدادێ كوڕێ ئهسوهدی كر كو ئهو پرسیارێ ژێ بكهت، ئینا پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆت: ((دێ ئهندامێ خۆ یێ نێرینه شۆت، پاشی دێ دهستنڤێژێ گریت)). د ڤهگوهاستنا بۆخاریدا هاتییه: ((دهستنڤێژێ بگره و ئهندامێ خۆ یێ نێرینه بشۆ)).
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم - 303]
عهلییێ كوڕێ ئهبو طالبی (خودێ ژێ ڕازی بیت) بهحسێ هندێ دكهت كو گهلهك جاران مهزی ژێ دهات (مهزی: ئاڤهكا سپی و تهنك و نیسهكه، ل دهمێ پهیدابوونا شههوهتێ یان بهری جووتبوونێ ژ زهلامی دهێت)، و وی نهدزانی دهمێ ئهو ئاڤ ژێ دهێت دێ چ كهت، ڤێجا شهرم كر پرسیارێ ژ پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) بكهت؛ چونكی ههڤژینێ فاتیمایا كچا پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) بوو، ڤێجا داخواز ژ میقدادی كر كو ئهو پرسیارا ڤێ ئاڤێ ژ پێغهمبهری بكهت، پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) بهرسڤا ویدا و گۆت: كو پێدڤییه ئهندامێ خۆ یێ نێرینه بشۆت و پاشی دهستنڤێژێ بگریت.