عَنْ عَلِيٍّ رَضيَ اللهُ عنهُ أَنَّ مُكَاتَبًا جَاءَهُ، فَقَالَ: إِنِّي قَدْ عَجَزْتُ عَنْ مُكَاتَبَتِي فَأَعِنِّي، قَالَ: أَلاَ أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ عَلَّمَنِيهِنَّ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، لَوْ كَانَ عَلَيْكَ مِثْلُ جَبَلِ صِيرٍ دَيْنًا أَدَّاهُ اللَّهُ عَنْكَ، قَالَ:
«قُلْ: اللَّهُمَّ اكْفِنِي بِحَلاَلِكَ عَنْ حَرَامِكَ، وَأَغْنِنِي بِفَضْلِكَ عَمَّنْ سِوَاكَ».
المزيد
გადმოცემულია ალი იბნ აბი ტალიბისგან (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი), რომ მასთან მოვიდა მონა, რომელიც გათავისუფლებაზე შეთანხმდა და უთხრა: «ვერ ვახერხებ ჩემი გათავისუფლების შეთანხმების პირობების შესრულებას, დამეხმარე». ალიმ (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) უპასუხა: «არ გინდა გასწავლო ისეთი სიტყვები, რომლებსაც ალლაჰის მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მასწავლიდა, თუნდაც შენზე სირის მთის ოდენა ვალი ყოფილიყო, ალლაჰი დაგეხმარებოდა მის გადახდაში?» შემდეგ მან თქვა:
«თქვი: ღმერთო ჩემო, მაკმარე შენი ნებადართული და შორს მამყოფე აკრძალულისგან, მომეცი სარჩო შენი წყალობით და ნუ დამტოვებ ნურავის იმედად შენს გარდა».
