بروز رسانی: همانا به زودی امیرانی خواهند بود که دروغ می‌گویند و ستم می‌کنند. پس هر کس دروغشان را تصدیق کند و آنان را بر ستمشان یاری دهد، نه او از من است و نه من از اویم

عَنْ حُذَيْفَةَ رَضيَ اللهُ عنهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«إِنَّهَا سَتَكُونُ أُمَرَاءُ يَكْذِبُونَ وَيَظْلِمُونَ، فَمَنْ صَدَّقَهُمْ بِكَذِبِهِمْ وَأَعَانَهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَلَيْسَ مِنَّي، وَلَسْتُ مِنْهُ، وَلَا يَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ، وَمَنْ لَمْ يُصَدِّقْهُمْ بِكَذِبِهِمْ وَلَمْ يُعِنْهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَهُوَ مِنِّي، وَأَنَا مِنْهُ، وَسَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ».
[صحيح] - [رواه أحمد] - [مسند أحمد: 23260]

از حُذَیفه رضی‌الله‌عنه از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم روایت است که فرمودند:
«إِنَّهَا سَتَكُونُ أُمَرَاءُ يَكْذِبُونَ وَيَظْلِمُونَ، فَمَنْ صَدَّقَهُمْ بِكَذِبِهِمْ وَأَعَانَهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَلَيْسَ مِنِّي، وَلَسْتُ مِنْهُ، وَلَا يَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ، وَمَنْ لَمْ يُصَدِّقْهُمْ بِكَذِبِهِمْ وَلَمْ يُعِنْهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَهُوَ مِنِّي، وَأَنَا مِنْهُ، وَسَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ». یعنی: «همانا به زودی امیرانی خواهند بود که دروغ می‌گویند و ستم می‌کنند. پس هر کس دروغشان را تصدیق کند و آنان را بر ستمشان یاری دهد، نه او از من است و نه من از اویم، و بر حوض [کوثر] بر من وارد نخواهد شد. و هر کس دروغشان را تصدیق نکند و آنان را بر ستمشان یاری ندهد، پس او از من است و من از اویم، و به زودی بر حوض بر من وارد خواهد شد».
[صحیح است] - [به روایت احمد] - [مُسنَد احمد - 23260]

شرح

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر داده‌اند که پس از وفاتشان، امیرانی بر مردم حاکم خواهند شد که در سخن دروغ می‌گویند و به آنچه می‌گویند عمل نمی‌کنند و در حکومت ستم می‌ورزند. پس هر کس نزد آنان برود و دروغشان را تصدیق کند، یا آنان را در انجام ستم با کردار یا گفتار یاری دهد - مانند فتوا دادن برای آنان به قصد تقرب و امید به آنچه نزدشان است - [پیامبر فرمود:] من از او بیزارم و او از من نیست و من از او نیستم، و در روز قیامت بر حوض کوثر بر من وارد نخواهد شد. و هر کس نزد آنان نرود و دروغشان را تصدیق نکند و بر ستمشان یاریشان ندهد، پس او از من است و من از اویم، و در روز قیامت بر حوض بر من وارد خواهد شد.

از نکات این حدیث

1. نزد حاکمان رفتن اگر به قصد راهنمایی، ارشاد و کم کردنِ شر باشد، این همان کار مطلوب است. اما اگر کسی نزد آنان برود تا ایشان را بر ستم یاری دهد و دروغشان را تصدیق کند، این کار ناپسند است.
2. بیان تهدید برای کسی که امیری را بر ستمش یاری دهد.
3. این تهدید در حدیث، بر حرام بودن این عمل و اینکه از گناهان کبیره است، دلالت دارد.
4. تشویق به همکاری بر نیکی و تقوا، و عدم همکاری بر گناه و تجاوز.
5. اثبات حوض برای پیامبر ما محمد صلی‌الله‌علیه‌وسلم، و اینکه امت ایشان بر آن وارد می‌شوند.