Hadithi: telbija e të Dërguarit të Allahut ﷺ ka qenë kësisoj: “Lebbejke Allahumme lebbejk, lebbejke la sherike leke lebbejk, inne-l-hamde ven-ni‘mete leke vel-mulk, la sherike lek. (Të përgjigjem, o Allah, vetëm Ty të përgjigjem! Të përgjigjem Ty, që nuk ke ortak, të përgjigjem! Vetëm Ty të takon lavdfalëndrimi, mirësia dhe sundimi, Ti nuk ke ortak)!”

عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا:
أَنَّ تَلْبِيَةَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَبَّيْكَ اللهُمَّ، لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ» قَالَ: وَكَانَ عَبْدُ اللهِ بْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا يَزِيدُ فِيهَا: لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ، وَسَعْدَيْكَ، وَالْخَيْرُ بِيَدَيْكَ، لَبَّيْكَ وَالرَّغْبَاءُ إِلَيْكَ وَالْعَمَلُ.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 1184]

Abdullah ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të dy!) tregon se
telbija e të Dërguarit të Allahut ﷺ ka qenë kësisoj: “Lebbejke Allahumme lebbejk, lebbejke la sherike leke lebbejk, inne-l-hamde ven-ni‘mete leke vel-mulk, la sherike lek. (Të përgjigjem, o Allah, vetëm Ty të përgjigjem! Të përgjigjem Ty, që nuk ke ortak, të përgjigjem! Vetëm Ty të takon lavdfalëndrimi, mirësia dhe sundimi, Ti nuk ke ortak)!” (Nafiu) tha: “Abdullah ibn Omeri e shtonte edhe këtë: “Lebejke, lebejke, ve sadejke. Vel hajru bijedejke, lebejke ver ragbau ilejke vel amelu (Të përgjigjem Ty, të përgjigjem Ty, me kënaqësi! Mirësia është në Duart e Tua, të përgjigjem Ty, lutjen dhe veprën i kemi vetëm për Ty)!”
[Ky hadith është sahih] - [Muttefek alejhi] - [Sahihu i Muslimit - 1184]

Shpjegimi

Telbija e Profetit ﷺ, kur ai niste ritet e Haxhit apo Umres, ishte kësisoj: “Lebbejke Allahumme lebbejk” - Të përgjigjem, o Allah, vetëm Ty të përgjigjem! - është përgjigje e vazhdueshme ndaj Teje, herë pas here, për gjithçka që na ke thirrur, siç është sinqeriteti, teuhidi, haxhi dhe të tjera. “Lebbejke la sherike leke lebbejk” - Të përgjigjem Ty, që nuk ke ortak, të përgjigjem! - sepse vetëm Ti je i denjë për adhurim, nuk ke shok në zotërimin Tënd, në hyjninë Tënde, në emrat dhe cilësitë e Tua. " innel hamde" - Vetëm Ty të takon lavdfalëndrimi - mirënjohja e lavdërimi. "vennimete" - mirësia, - është prej Teje dhe Ti e jep atë. "leke" - Ty - ato të përkushtohen në çdo gjendje, "velmulk" - dhe sundimi - po ashtu është për Ty, "la sherike lek" - Ti nuk ke ortak! - të gjitha janë vetëm për Ty. Ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të dy!) e shtonte edhe këtë: “Lebejke, lebejke, ve sadejke." - Të përgjigjem Ty, të përgjigjem Ty, me kënaqësi! - domethënë: më gëzo dhe më bën të lumtur herë pas here. "Vel hajru bijedejke" - Mirësia është në Duart e Tua - e tëra është prej Teje dhe prej mirësisë Sate. "lebejke ver ragbau ilejke vel amelu" - të përgjigjem Ty, lutjen dhe veprën i kemi vetëm për Ty! - kërkesat dhe nevojat i drejtohen Atij, në dorën e të Cilit është çdo mirësi, sepse vetëm Ti je i denjë për adhurim.

Mësime nga hadithi

1. Lejueshmëria e shqiptimit të telbijes në Haxh dhe Umre është edhe më e theksuar në këto dy raste, sepse ajo është shenja e tyre dalluese, ashtu siç është tekbiri shenja dalluese e namazit.
2. Ibn Muniri ka thënë: "Lejueshmëria e telbijes e thekson nderin që Allahu i Lartësuar u jep robërve të Tij, ngase arritja e tyre në Shtëpinë e Tij është me ftesë nga Ai, i Madhëruari dhe i Lartësuari."
3. Më e e preferuar është të qëndrohet në telbijen e Profetit ﷺ, por nuk ka ndonjë problem në shtesat që thuhen, meqenëse Profeti ﷺ i ka aprovuar ato. Ibn Haxheri ka thënë: "Kjo është qasja më e balancuar, pra që njeriu ta shqiptojë veçmas atë që është transmetuar si merfu ( fjalë që i atribuohet drejtpërdrejt Profetit ﷺ), dhe nëse dëshiron të thotë diçka që është mevkuf (fjalë transmetuar nga një sahabi), ose ndonjë lutje të përshtatshme që e ka formuluar vetë, le ta thotë atë veçmas, që të mos përzihet me merfuin. Kjo është e ngjashme me lutjen gjatë teshehudit, për të cilën Profeti ﷺ ka thënë: “Pastaj le të zgjedhë nga lutjet dhe lavdërimet çfarë të dëshirojë”, domethënë, pasi ta ketë përfunduar recitimin e asaj që është merfu."
4. Preferohet që burrat ta ngritin zërin kur e shqiptojnë telbijen, ndërsa gratë duhet ta ulin zërin nga frika e shkaktimit të fitnes (sprovës).