عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«أَسْرِعُوا بِالْجِنَازَةِ، فَإِنْ تَكُ صَالِحَةً فَخَيْرٌ تُقَدِّمُونَهَا، وَإِنْ يَكُ سِوَى ذَلِكَ، فَشَرٌّ تَضَعُونَهُ عَنْ رِقَابِكُمْ».

[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 1315]
المزيــد ...

Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Profeti ﷺ ka thënë:
“Nxitoni (për ta dërguar në varr) xhenazen, sepse nëse ka qenë vepërmirë, e dërgoni në mirësi, e, nëse nuk ka qenë i tillë, atëherë është një barrë që e hiqni prej supeve tuaja.”

[Sahih] - [Muttefek alejhi] - [Sahihu i Buhariut - 1315]

Shpjegimi

Profeti ﷺ në këtë hadith urdhëroi që të nxitohet në përgatitjen e xhenazes, faljen e namazit të saj dhe varrosjen e saj. Nëse i ndjeri është vepërmirë, atëherë është një e mirë që po e çoni drejt mirësisë së varrit. Nëse është ndryshe, atëherë është një barrë e keqe, që po e hiqni nga supet tuaja.

Mësime nga hadithi

  1. Ibn Haxheri ka thënë: "Pëlqehet të nxitohet, por në një mënyrë që të mos çojë në shpejtim të tepruar, i cili mund t'i shkaktojë dëm të ndjerit ose vështirësi atyre që e mbajnë apo e shoqërojnë xhenazen."
  2. Nxitimi kushtëzohet me faktin që vdekja të mos ketë qenë e papritur, kur ekziston frika se mund të jetë vetëm humbje e vetëdijes; në raste të tilla, varrosja duhet të shtyhet derisa të vërtetohet vdekja. Gjithashtu, një vonesë e shkurtër lejohet për një arsye të vlefshme, siç është mundësimi që më shumë njerëz të marrin pjesë në namazin e xhenazes ose pritja e mbërritjes së të afërmve, me kusht që të mos ketë frikë nga prishja e trupit.
  3. Nxitimi i xhenazes është në dobi të të ndjerit nëse ai është prej atyre që do të jetë i lumtur , ose në dobi të atyre që e përcjellin, nëse ai është prej atyre që janë të mjerë.
  4. Neveviu ka thënë: "Nga ky hadith kuptohet se duhet lënë shoqëria e njerëzve të kotë dhe atyre që nuk janë të devotshëm."
Shfaq përkthimet
Gjuha: الإنجليزية الأوردية الإسبانية Më shumë (39)