Hadith: मुस्लिम महिलेला तिच्यासोबत महराम (विवाह न करणारा पुरुष नातेवाईक) असल्याशिवाय एका रात्रीचा प्रवास करणे कायदेशीर नाही

عن أبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ مُسْلِمَةٍ تُسَافِرُ مَسِيرَةَ لَيْلَةٍ إِلَّا وَمَعَهَا رَجُلٌ ذُو حُرْمَةٍ مِنْهَا».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 1339]

Translation Needs More Review.

अबू हुरैरा (अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न असो) यांनी सांगितले: अल्लाहचे रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले:
"मुस्लिम महिलेला तिच्यासोबत महराम (विवाह न करणारा पुरुष नातेवाईक) असल्याशिवाय एका रात्रीचा प्रवास करणे कायदेशीर नाही."
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم - 1339]

Explanation

पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी स्पष्ट केले की, मुस्लिम महिलेने तिच्या महरममधील पुरुषाशिवाय एका रात्रीचा प्रवास करणे बेकायदेशीर आहे.

Benefits from the Hadith

1. इब्न हजर म्हणाले: महरमशिवाय स्त्रीने प्रवास करणे अयोग्य आहे, आणि हज आणि उमराह आणि शिर्क (बहुदेववाद) च्या भूमीतून बाहेर पडणे वगळता हे एकमत आहे. तथापि, काही विद्वानांनी हज करण्यासाठी ही अट घातली आहे.
2. इस्लामिक शरीयतची परिपूर्णता आणि महिलांच्या संरक्षणासाठी त्याची खोलवरची काळजी.
3. अल्लाह आणि शेवटच्या दिवसावर विश्वास ठेवण्यासाठी अल्लाहच्या कायद्याला शरण जाणे आणि त्याच्या मर्यादांचे पालन करणे आवश्यक आहे.
4. स्त्रीचा महरम म्हणजे तिचा पती किंवा रक्ताच्या नात्यामुळे, स्तनपानामुळे किंवा वैवाहिक संबंधांमुळे तिच्याशी कायमचा विवाह करण्यास मनाई केलेली व्यक्ती. तो मुस्लिम, प्रौढ, समजूतदार, विश्वासार्ह आणि विश्वासार्ह असावा, कारण महरमचा उद्देश स्त्रीचे रक्षण करणे आणि तिच्या गरजा पूर्ण करणे हा असतो.
5. महरमशिवाय प्रवास करण्याची परवानगी नसलेल्या प्रवासाच्या कालावधीशी संबंधित कथनांबद्दल अल-बैहाकी म्हणाले: शेवटी, प्रवास म्हणून ओळखली जाणारी कोणतीही गोष्ट, स्त्रीला पती किंवा महरमशिवाय ती करण्यास मनाई आहे, मग ती तीन दिवस असो, दोन दिवस असो, एक दिवस असो, बारीद (विशिष्ट अंतर मोजमाप) असो किंवा इतर काहीही असो, कारण इब्न अब्बासच्या कथनाच्या सामान्य संकेतामुळे, जे मुस्लिमांच्या मागील कथनांपैकी शेवटचे आहे: "महिलेने महरमशिवाय प्रवास करू नये." हे प्रवास म्हणणाऱ्या सर्व गोष्टींना लागू होते. शेवटचा कोट. ही हदीस प्रश्नकर्त्याच्या आणि त्याच्या देशाच्या स्थितीवर आधारित होती.