عَنْ أَبِي حَازِمٍ قَالَ: قَاعَدْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ رضي الله عنه خَمْسَ سِنِينَ، فَسَمِعْتُهُ يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ:
«كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ تَسُوسُهُمُ الأَنْبِيَاءُ، كُلَّمَا هَلَكَ نَبِيٌّ خَلَفَهُ نَبِيٌّ، وَإِنَّهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدِي، وَسَيَكُونُ خُلَفَاءُ فَيَكْثُرُونَ» قَالُوا: فَمَا تَأْمُرُنَا؟ قَالَ: «فُوا بِبَيْعَةِ الأَوَّلِ فَالأَوَّلِ، أَعْطُوهُمْ حَقَّهُمْ، فَإِنَّ اللَّهَ سَائِلُهُمْ عَمَّا اسْتَرْعَاهُمْ».
المزيد
Од Ебу Хазим се пренесува дека рекол: Пет години седев со Ебу Хурејре, Аллах нека е задоволен со него, и го слушнав како раскажува дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол:
„Синовите Израилови беа предводени од нивните веровесници. Секогаш кога ќе починеше еден веровесник, на негово место доаѓаше друг. И навистина, после мене нема да има веровесник, туку ќе има халифи – и ќе бидат многубројни.“ Тие рекоа: „Па што ни наредуваш во таква ситуација?“
Тој одговори: „Исполнувајте му ја заклетвата на секој што прв ќе добие присега на верност, давајте им го нивното право, а Аллах нив ќе ги праша за тоа што им било доверено.“
