Hadith: “ជនណាសូត្រថា៖ بِسْمِ اللهِ الَّذِي لا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ في الأرْضِ وَلا في السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ العَلِيمُ (ក្នុងនាមអល់ឡោះដែលគ្មានអ្វីអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់នឹងនាមរបស់ទ្រង់ឡើយទាំងនៅលើផែនដី និងនៅលើមេឃ។ ហើយទ្រង់មហាឮ មហាដឹងបំផុត) ចំនួនបីដង នោះគេនឹងមិនជួបគ្រោះថ្នាក់ភ្លាមៗឡើយ រហូតដល់ពេលព្រឹក

عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ قَالَ: سَمِعْتُ عُثْمَانَ ابْنِ عَفَّانَ رضي الله عنه يَقُولُ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«مَنْ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ، فِي الْأَرْضِ، وَلَا فِي السَّمَاءِ، وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ، ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، لَمْ تُصِبْهُ فَجْأَةُ بَلَاءٍ، حَتَّى يُصْبِحَ، وَمَنْ قَالَهَا حِينَ يُصْبِحُ ثَلَاثُ مَرَّاتٍ، لَمْ تُصِبْهُ فَجْأَةُ بَلَاءٍ حَتَّى يُمْسِيَ»، قَالَ: فَأَصَابَ أَبَانَ بْنَ عُثْمَانَ الْفَالِجُ، فَجَعَلَ الرَّجُلُ الَّذِي سَمِعَ مِنْهُ الْحَدِيثَ يَنْظُرُ إِلَيْهِ، فَقَالَ لَهُ: مَا لَكَ تَنْظُرُ إِلَيَّ؟ فَوَاللَّهِ مَا كَذَبْتُ عَلَى عُثْمَانَ، وَلَا كَذَبَ عُثْمَانُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَلَكِنَّ الْيَوْمَ الَّذِي أَصَابَنِي فِيهِ مَا أَصَابَنِي غَضِبْتُ فَنَسِيتُ أَنْ أَقُولَهَا.
[صحيح] - [رواه أبو داود والترمذي والنسائي في الكبرى وابن ماجه وأحمد] - [سنن أبي داود: 5088]

អំពី អាហ្ពាន ពិន អ៊ូស្មាន បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮ អ៊ូស្មាន ពិន អាហ្វហ្វាន رضي الله عنه បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖
“ជនណាសូត្រថា៖ بِسْمِ اللهِ الَّذِي لا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ في الأرْضِ وَلا في السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ العَلِيمُ (ក្នុងនាមអល់ឡោះដែលគ្មានអ្វីអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់នឹងនាមរបស់ទ្រង់ឡើយទាំងនៅលើផែនដី និងនៅលើមេឃ។ ហើយទ្រង់មហាឮ មហាដឹងបំផុត) ចំនួនបីដង នោះគេនឹងមិនជួបគ្រោះថ្នាក់ភ្លាមៗឡើយ រហូតដល់ពេលព្រឹក។ ហើយជនណាដែលសូត្រវានៅពេលព្រឹកចំនួនបីដង គេនឹងមិនជួបគ្រោះថ្នាក់ភ្លាមៗឡើយ រហូតដល់ពេលល្ងាច”។ គាត់បាននិយាយថា៖ អាហ្ពាន ពិន អ៊ូស្មាន رضي الله عنه បានកើតជំងឺស្ពឹកដៃជើង។ ខណៈនោះ បុរសម្នាក់ដែលបានឮហាទីស្ហនេះពីគាត់បានសម្លឹងមើលទៅកាន់គាត់ដោយភាពងឿងឆ្ងល់។ ពេលនោះ គាត់ក៏បាននិយាយទៅកាន់បុរសនោះថា៖ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមើលមកខ្ញុំ? សូមស្បថនឹងអល់ឡោះ! ខ្ញុំមិនបានកុហកបំផ្លើសលើអ៊ូស្មានឡើយ ហើយអ៊ូស្មានក៏មិនបានកុហកបំផ្លើសលើណាពី ﷺ នោះដែរ។ ប៉ុន្តែនៅថ្ងៃដែលខ្ញុំបានជួបរឿងនេះ គឺខ្ញុំបានខឹង ហើយក៏ភ្លេចសូត្រទូអានេះ។
[صحيح] - [رواه أبو داود والترمذي والنسائي في الكبرى وابن ماجه وأحمد] - [سنن أبي داود - 5088]

Explanation

ណាពី ﷺ លោកបានបញ្ជាក់ថា ជនណាដែលបានសូត្រនៅពេលព្រឹកជារៀងរាល់ថ្ងៃក្រោយពេលហ្វាជើររះ និងសូត្រនៅពេលល្ងាចជារៀងរាល់យប់មុនពេលថ្ងៃលិចចំនួនបីដងថា៖ بِسْمِ اللهِ الَّذِي لا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ في الأرْضِ وَلا في السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ العَلِيمُ (ក្នុងនាមអល់ឡោះដែលគ្មានអ្វីអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់នឹងនាមរបស់ទ្រង់ឡើយទាំងនៅលើផែនដី និងនៅលើមេឃ។ ហើយទ្រង់មហាឮ មហាដឹងបំផុត)។
ជនណាដែលសូត្រវានៅពេលល្ងាច រូបគេនឹងមិនជួបគ្រោះថ្នាក់ភ្លាមៗឡើយ រហូតដល់ពេលព្រឹក។ ហើយជនណាដែលសូត្រវានៅពេលព្រឹក រូបគេនឹងមិនជួបគ្រោះថ្នាក់ភ្លាមៗឡើយ រហូតដល់ពេលល្ងាច។
អ្នករាយការណ៍ហាទីស្ហនេះគឺ អាហ្ពាន ពិន អ៊ូស្មាន បានកើតជំងឺស្ពឹកដៃជើងដែលបណ្តាលឱ្យផ្នែកម្ខាងនៃរាងកាយរបស់គាត់ចុះខ្សោយ។ ហេតុនេះ ធ្វើឲ្យបុរសដែលបានឮហាទីស្ហនេះពីអាហ្ពានសម្លឹងមើលទៅកាន់គាត់ដោយការងឿងឆ្ងល់។ ពេលនោះ អាហ្ពានក៏បាននិយាយទៅកាន់បុរសនោះថា៖ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកសម្លឹងមើលមកកាន់ខ្ញុំបែបនោះ? សូមស្បថនឹងអល់ឡោះ! ខ្ញុំមិនបានកុហកបំផ្លើសលើអ៊ូស្មានឡើយ ហើយអ៊ូស្មានក៏មិនបានកុហកបំផ្លើសលើណាពី ﷺ នោះដែរ។ ប៉ុន្តែនៅថ្ងៃដែលខ្ញុំបានជួបរឿងនេះ អល់ឡោះជាម្ចាស់មិនបានកំណត់ឲ្យខ្ញុំបានសូត្រវាឡើយ។ នៅថ្ងៃនោះ ខ្ញុំបានខឹង ហើយក៏ភ្លេចសូត្រទូអាខាងលើនេះ។

Benefits from the Hadith

1. ស៊ូណិតសូត្រហ្ស៊ីកៀរនេះនៅពេលព្រឹក និងពេលល្ងាចដើម្បីឲ្យរូបគេត្រូវបានការពារពីគ្រោះថ្នាក់ ឬគ្រោះអាក្រក់ផ្សេងៗភ្លាមៗដោយការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះជាម្ចាស់។
2. ការជឿប្រាកដក្នុងចិត្តយ៉ាងមុតមាំរបស់អ្នកឥស្លាមជំនាន់ដើម(សាឡាហ្វ)ទៅចំពោះអល់ឡោះ និងការជឿជាក់របស់ពួកគេចំពោះអ្វីដែលរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានប្រាប់។
3. ក្នុងចំណោមផលប្រយោជន៍នៃការកំណត់ពេលវេលាហ្ស៊ីកៀរនៅពេលព្រឹកនិងពេលល្ងាច គឺដើម្បីកាត់ផ្តាច់ការព្រងើយកន្តើយពីអ្នកមូស្លីម និងធ្វើឲ្យគេមានអារម្មណ៍ជានិច្ចកាលថា រូបគេ គឺជាខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់។
4. ឥទ្ធិពល ឬប្រសិទ្ធភាពនៃហ្ស៊ីកៀរ គឺអាស្រ័យលើកម្រិតនៃសេចក្តីជំនឿ ការបន្ទាបខ្លួន និងការដាក់ចិត្តរបស់អ្នកដែលហ្ស៊ីកៀរនោះ ព្រមជាមួយនឹងភាពជ្រះថ្លា(អៀខ្លើស) និងការជឿជាក់ចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់។