Hadith: “ស្រ្តីមិនអាចកាន់ទុក្ខលើសពលើសពីបីយប់ឡើយ លើកលែងតែចំពោះស្វាមី(របស់ខ្លួន)ប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវកាន់ទុក្ខបួនខែ ដប់ថ្ងៃ

عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ رَضيَ اللهُ عنها أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«لَا تُحِدُّ امْرَأَةٌ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلَاثٍ إِلَّا عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا، وَلَا تَلْبَسُ ثَوْبًا مَصْبُوغًا إِلَّا ثَوْبَ عَصْبٍ، وَلَا تَكْتَحِلُ، وَلَا تَمَسُّ طِيبًا إِلَّا إِذَا طَهُرَتْ نُبْذَةً مِنْ قُسْطٍ أَوْ أَظْفَارٍ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 938]

អំពី អ៊ុមមូអាទីយ៉ះ رضي الله عنها ពិតណាស់ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖
“ស្រ្តីមិនអាចកាន់ទុក្ខលើសពលើសពីបីយប់ឡើយ លើកលែងតែចំពោះស្វាមី(របស់ខ្លួន)ប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវកាន់ទុក្ខបួនខែ ដប់ថ្ងៃ។ ហើយនាងមិនត្រូវស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ដែលជ្រលក់ពណ៌ លើកលែងតែសម្លៀកបំពាក់ដែលគេជ្រលក់ពណ៌មុនពេលត្បាញ មិនត្រូវលាបត្របកភ្នែក ហើយក៏មិនត្រូវប្រើប្រាស់គ្រឿងក្រអូបនោះដែរ លើកលែងតែនៅពេលដែលនាងជ្រះស្អាត(ពីឈាមរដូវ) ដោយនាងអាចប្រើគូស្ត ឬអាហ្សហ្វើរ (ជាប្រភេទនៃឈើក្រអូប)”។
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم - 938]

Explanation

ណាពី ﷺ លោកបានហាមឃាត់ស្ត្រីកាន់ទុក្ខលើសពដោយបោះបង់ការតុបតែងខ្លួនដោយទឹកអប់ លាបត្របកភ្នែក ពាក់គ្រឿងអលង្ការ និងស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ស្អាត លើសពីបីថ្ងៃនោះឡើយ មិនថាសពនោះជាឪពុក ជាបងប្អូនប្រុស ឬជាកូនប្រុសរបស់នាង ឬក៏អ្នកដទៃទៀតក៏ដោយ លើកលែងតែការកាន់ទុក្ខសពស្វាមីរបស់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះដែលនាងត្រូវកាន់ទុក្ខបួនខែ ដប់ថ្ងៃ។ ក្នុងពេលកាន់ទុក្ខសពស្វាមី ភរិយាមិនត្រូវស្លៀកគ្រប់ប្រភេទសម្លៀកបំពាក់ដែលជ្រលក់ពណ៌ទាំងអស់(ដែលមានលក្ខណៈក្រាសនិងរលោង)ក្នុងបំណងបង្ហាញនូវការតុបតែងកាយ លើកលែងតែអាវយ៉ាម៉ានីដែលគេជ្រលក់ពណ៌មុនពេលត្បាញប៉ុណ្ណោះ។ នាងក៏មិនត្រូវលាបត្របកភ្នែកឲ្យស្អាត ហើយក៏មិនត្រូវប្រើគ្រឿងក្រអូប ដូចជាទឹកអប់ ឬអ្វីផ្សេងទៀតនោះដែរ លើកលែងតែនៅពេលដែលនាងងូតទឹកសម្អាតកាយពីឈាមរដូវប៉ុណ្ណោះ ដែលនាងអាចអនុញ្ញាតឲ្យប្រើមួយចំណែកតូចនៃគូស្ត ឬអាហ្សហ្វើរ ដែលវាជាប្រភេទនៃឈើក្រអូប មិនមែនទឹកអប់នោះឡើយ។ គេអនុញ្ញាតឲ្យនាងប្រើ គឺដើម្បីបំបាត់ក្លិនមិនល្អដែលបណ្តាលមកពីការហូរឈាមពីប្រដាប់ភេទប៉ុណ្ណោះ ពុំមែនដើម្បីឲ្យក្រអូបនោះឡើយ។

Benefits from the Hadith

1. អត្ថន័យនៃការកាន់ទុក្ខ គឺការបោះបង់ការតុបតែងកាយ និងអ្វីដែលទាកទាញឲ្យមានការរៀបការនឹងនាង។ ដូចនេះ នាងត្រូវចៀសវាងរាល់ប្រភេទនៃគ្រឿងអលង្ការ គ្រឿងក្រអូប ការលាបត្របកភ្នែក និងចៀសវាងសម្លៀកបំពាក់ដែលបង្ហាញនូវការតុបតែងកាយ។
2. ហាមឃាត់មិនឲ្យស្ត្រីកាន់ទុក្ខលើសពណាម្នាក់ក្រៅពីស្វាមីរបស់ខ្លួនលើសពីបីថ្ងៃ។
3. បញ្ជាក់ពីឋានៈរបស់ស្វាមី ខណៈដែលស្ត្រីមិនអាចកាន់ទុក្ខអ្នកណាម្នាក់ក្រៅពីស្វាមីលើសពីបីថ្ងៃ។
4. ការអនុញ្ញាតឲ្យកាន់ទុក្ខចំនួនបីថ្ងៃឬតិចជាងនេះ គឺដើម្បីបំបាត់នូវទុក្ខ និងភាពតានតឹងនៅក្នុងចិត្ត។
5. ចាំបាច់លើស្ត្រីត្រូវកាន់ទុក្ខលើសពស្វាមីរបស់ខ្លួនចំនួនបួនខែ និងដប់ថ្ងៃ ប្រសិនបើនាងមិនមានផ្ទៃពោះ។ ប្រសិនបើនាងមានផ្ទៃពោះ គឺរហូតដល់ពេលដែលនាងសម្រាលបុត្រ។
6. ស្ត្រីត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ជ្រលក់ពណ៌ដែលមិនបង្ហាញការតុបតែងកាយ។ ហើយគោលការណ៍នៃការកំណត់អំពីរឿងនេះ គឺយោងទៅតាមទម្លាប់។