بروز رسانی: آیاتی بر من نازل شده - یا نازل گشته - که هرگز مانند آنها دیده نشده است؛ [آنها] معوذتین هستند

عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«أُنْزِلَ -أَوْ أُنْزِلَتْ- عَلَيَّ آيَاتٌ لَمْ يُرَ مِثْلُهُنَّ قَطُّ، الْمُعَوِّذَتَيْنِ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 814]

از عُقبة بن عامر رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و سلم به من فرمودند:
«أُنْزِلَ -أَوْ أُنْزِلَتْ- عَلَيَّ آيَاتٌ لَمْ يُرَ مِثْلُهُنَّ قَطُّ، الْمُعَوِّذَتَيْنِ». یعنی: «آیاتی بر من نازل شده - یا نازل گشته - که هرگز مانند آنها دیده نشده است؛ [آنها] معوذتین هستند».
[صحیح است] - [به روایت مسلم] - [صحیح مسلم - 814]

شرح

عقبة بن عامر رضی الله عنه خبر داده است که پیامبر صلی الله علیه و سلم به او فرمودند: خداوند امشب آیاتی بر من نازل کرده است که هرگز مانند آنها دیده نشده است - یعنی در پناه بردن به خدا - و آن دو، معوذتین هستند: سورهٔ {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ} (بگو: پناه می‌برم به پروردگار سپیده‌دم)، و سورهٔ {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ} (بگو: پناه می‌برم به پروردگار مردم).

از نکات این حدیث

1. بیان بزرگیِ فضیلت این دو سوره.
2. تشویق به پناه بردن به وسیلهٔ آن دو از همهٔ شرارت‌ها.