بروز رسانی: هان! همانا دنیا ملعون است و آنچه در آن است ملعون است، مگر یاد الله و آنچه به آن نزدیک است و [شخص] عالم یا علم‌آموز

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضيَ اللهُ عنهُ سمعتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يقولُ:
«أَلاَ إِنَّ الدُّنْيَا مَلْعُونَةٌ، مَلْعُونٌ مَا فِيهَا، إِلاَّ ذِكْرُ اللهِ وَمَا وَالاَهُ وَعَالِمٌ أَوْ مُتَعَلِّمٌ».
[حسن] - [رواه الترمذي وابن ماجه] - [سنن الترمذي: 2322]

از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت: از رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم شنیدم که می‌فرمودند:
«أَلَا إِنَّ الدُّنْيَا مَلْعُونَةٌ، مَلْعُونٌ مَا فِيهَا، إِلَّا ذِكْرُ اللَّهِ وَمَا وَالَاهُ وَعَالِمٌ أَوْ مُتَعَلِّمٌ». یعنی: «هان! همانا دنیا ملعون است و آنچه در آن است ملعون است، مگر یاد الله و آنچه به آن نزدیک است و [شخص] عالم یا علم‌آموز».
[حسن است] - [به روایت ترمذی و ابن‌ماجه] - [سنن ترمذی - 2322]

شرح

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر داده‌اند که دنیا و آنچه در آن است، مورد خشم خدا، ناپسند، رها شده و دور گردانده شده است. آنچه در آن است رها شده و پسندیده نیست؛ زیرا دنیا و هر آنچه در آن است، از خداوند متعال غافل می‌کند و از او دور می‌سازد. مگر یاد خدا و آنچه به آن نزدیک و از جنس آن است، از چیزهایی که خداوند دوست دارد، یا کسی که علم شرعی می‌داند و آن را به مردم می‌آموزد، یا علم‌آموزی که آن را فرامی‌گیرد.

از نکات این حدیث

1. لعنت کردن دنیا به طور مطلق جایز نیست؛ زیرا احادیثی وارد شده که از آن نهی می‌کنند. اما لعنت کردنِ آن چیزهایی از دنیا که از خداوند متعال دور می‌کند و از طاعت او غافل می‌سازد، جایز است.
2. هر آنچه در دنیاست، بازی و سرگرمی است، مگر یاد خدا و آنچه سببی و کمکی برای آن باشد.
3. بیان فضیلت علم و اهل آن و طلب‌کنندگان آن.
4. ابن تیمیه گفته است: از دنیا تنها چیزی نکوهش می‌شود که از راه نادرست [به دست آمده و] حرام باشد، یا حلالی که به قصد فزون‌طلبی و فخرفروشی باشد، و آنچه به قصد مباهات و جدل اندوخته شود. پس اینهاست که نزد خردمندان ناپسند است.