Ҳадис: аз хӯрдани гӯшти ҳайвонҳои даррандаи нешдор (дандони шикорӣ) ва парандагони чанголдор (гӯштхор) манъ фармуданд

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضيَ اللهُ عنهُما أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم:
نَهَى عَنْ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ، وَعَنْ كُلِّ ذِي مِخْلَبٍ مِنَ الطَّيْرِ.
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 1934]

Аз ибни Аббос (разияллоҳу анҳумо) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам)
аз хӯрдани гӯшти ҳайвонҳои даррандаи нешдор (дандони шикорӣ) ва парандагони чанголдор (гӯштхор) манъ фармуданд.
[Саҳеҳ] - [رواه مسلم] - [Саҳеҳ Муслим - 1934]

Шарҳ

Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аз хӯрдани ҳар гуна ҳайвони даррандае, ки бо дандони тези худ шикор мекунад, ҳамчунин аз хӯрдани ҳар гуна парандае, ки бо чанголи тези худ шикорашро мегирад ва медаррад, наҳй кардааст.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Таваҷҷуҳи Ислом ба ҳар чизи пок ва нек, хоҳ дар хӯрок ё нӯшокӣ ва дигар чизҳо бошад.
2. Асл дар хӯрокҳо ҳалол будан аст; магар ин ки далели шаръӣ бар ҳаром будани он ворид шуда бошад.